„Zbrodnia i kara” Dostojewskiego: bohaterowie
Bohaterowie „Zbrodni i kary” pokazują różne odpowiedzi na ten sam problem: czy wolno przekroczyć prawo. Raskolnikow szuka usprawiedliwienia, Sonia przebacza, Porfiry czeka na przyznanie się, a Swidrygajłow nie wierzy w żadne zasady. Sześć głównych postaci opisano w całości, postacie drugoplanowe krótko, z możliwością rozwinięcia.
Rodion Raskolnikow
Ubogi były student prawa, który zabija lichwiarkę i jej siostrę.
Raskolnikow mieszka w klitce pod dachem petersburskiej kamienicy, nie płaci czynszu i głoduje. Zabija Alonę Iwanownę siekierą, a niespodziewanie także Lizawietę. Tłumaczy to na kilka sposobów: pomocą dla matki i siostry, teorią o ludziach niezwykłych i przykładem Napoleona. Przed Sonią przyznaje, że wszystkie te powody są pozorne.
Po zbrodni choruje, mdleje na policji i unika ludzi. Przyznaje się do winy w części szóstej, dostaje osiem lat ciężkich robót, a w epilogu pada Soni do nóg.
Sonia Marmieładowa
Córka urzędnika-pijaka, która utrzymuje rodzinę jako prostytutka.
Sonia ma osiemnaście lat. Pracuje na ulicy, żeby wyżywić macochę Katarzynę Iwanownę i troje jej dzieci. Jest wierząca, pokorna i bezinteresowna. Czyta Raskolnikowowi o wskrzeszeniu Łazarza, a po jego wyznaniu każe mu pocałować ziemię na rozdrożu i przyznać się.
Jedzie za nim na Syberię, szyje i pisze listy do jego rodziny. Więźniowie nazywają ją matko ty nasza
.
Dunia (Awdotia Romanowna)
Siostra Raskolnikowa, dumna i odważna.
Dunia jest siostrą Raskolnikowa. Pracowała jako guwernantka u Swidrygajłowów, a po oszczerstwie Marfy Pietrowny wróciła do matki. Zgodziła się wyjść za Łużyna, żeby pomóc rodzinie, ale zerwała z nim, gdy kazał jej wybierać między sobą a bratem.
Gdy Swidrygajłow zamyka ją w swoim mieszkaniu, strzela do niego z pistoletu. W epilogu jest żoną Razumichina.
Dymitr Razumichin
Przyjaciel Raskolnikowa ze studiów.
Razumichin jest ubogi, wesoły i uczciwy. Gdy Raskolnikow choruje, sprowadza do niego lekarza, kupuje mu ubranie i broni go przed oskarżeniami. Zakochuje się w Duni od pierwszego spotkania, a w epilogu ją poślubia.
Porfiry Pietrowicz
Komisarz do spraw śledczych, który od początku podejrzewa Raskolnikowa.
Porfiry jest krewnym Razumichina i prowadzi śledztwo w sprawie zabójstwa lichwiarki. Rozmawia z Raskolnikowem o jego artykule, pyta go o Boga i długo nie ma dowodów. Nie aresztuje go, tylko radzi mu przyznać się dobrowolnie.
Arkadiusz Swidrygajłow
Wdowiec, który nie wierzy w żadne zasady.
Swidrygajłow, pięćdziesięcioletni dawny pracodawca Duni, przyjeżdża do Petersburga i wynajmuje pokój obok Soni. Podsłuchuje wyznanie Raskolnikowa i próbuje wykorzystać tę wiedzę, żeby zdobyć Dunię. Gdy ona go odrzuca, rozdaje pieniądze i strzela sobie w głowę.
Bohaterowie drugoplanowi
Piotr Pietrowicz Łużyn
Zamożny narzeczony Duni, szukający posłusznej żony.
Rozwiń
Łużyn ma czterdzieści pięć lat i jest krewnym Marfy Pietrowny. Chce poślubić ubogą dziewczynę, która będzie mu wdzięczna. Po odprawieniu przez Dunię oskarża Sonię o kradzież, żeby zemścić się na Raskolnikowie, ale zdemaskowuje go Lebiezatnikow.
Marmieładow i Katarzyna Iwanowna
Rodzina Soni.
Rozwiń
Marmieładow był urzędnikiem, dziś jest pijakiem. Kradnie rodzinie ostatnie pieniądze i ginie pod kołami powozu. Jego żona Katarzyna Iwanowna, chora na suchoty i dumna z dobrego pochodzenia, bije dzieci i próbuje zarobić śpiewem na ulicy, gdzie zaczyna się jej śmiertelny krwotok.
Alona Iwanowna i Lizawieta
Ofiary zbrodni.
Rozwiń
Alona Iwanowna to skąpa lichwiarka, która źle traktuje przyrodnią siostrę. Lizawieta, trzydziestopięcioletnia, pokorna i wierząca, wraca do domu w chwili zbrodni i ginie, choć Raskolnikow jej nie planował zabić. Wymieniła się krzyżykami z Sonią.
Pulcheria Aleksandrowna
Matka Raskolnikowa i Duni.
Rozwiń
Matka z prowincji, która sprzedaje rzeczy, żeby wysyłać pieniądze synowi. W epilogu choruje na umyśle i umiera.
Zosimow, Zamiatow, Lebiezatnikow i Mikołaj
Lekarz, urzędnik, sąsiad i malarz.
Rozwiń
Zosimow jest lekarzem, który leczy Raskolnikowa. Zamiatow to sekretarz na policji. Lebiezatnikow, sąsiad Marmieładowów, ujawnia intrygę Łużyna. Mikołaj to malarz, który przyznaje się do cudzej zbrodni, bo chce przyjąć cierpienie.
Pełna charakterystyka: Zosimow, Zamiatow, Lebiezatnikow i Mikołaj
Pytania i odpowiedzi
Kto jest głównym bohaterem „Zbrodni i kary”?
Rodion Raskolnikow. Najważniejsze postacie drugoplanowe to Sonia, Porfiry Pietrowicz, Swidrygajłow, Dunia i Razumichin.
Kto jest przeciwieństwem Raskolnikowa?
Sonia. Raskolnikow ufa rozumowi i teorii, a Sonia wierzy w Boga i w sens cierpienia.
Dlaczego Swidrygajłow jest nazywany sobowtórem Raskolnikowa?
Opracowanie nazywa go alter ego Raskolnikowa: obaj przekroczyli granicę moralną i nie wierzą w życie pozagrobowe. Raskolnikow w epilogu pyta sam siebie, czemu nie zabił się jak Swidrygajłow.