Zbrodnia i karaFiodor Dostojewski

Kara i odrodzenie: epilog „Zbrodni i kary”

Raskolnikow jest karany na trzy sposoby: gorączką i lękiem po zbrodni, wyrokiem sądu i samotnością na Syberii. Odradza się dopiero w epilogu, gdy pada Soni do nóg. Narrator zapowiada, że to początek jego nowej historii.

Kara sumienia

Po zbrodni Raskolnikow choruje, mdleje na policji i unika ludzi. Przed Sonią przyznaje: Wszystko to nie to. Mówi też, że przyznaje się do winy tylko w jednym: że nie wytrzymał i sam się oskarżył.

Wyrok sądu

Sąd skazuje go na osiem lat ciężkich robót drugiej kategorii. Wyrok jest łagodny, bo Raskolnikow sam się przyznał, był chory i biedny, a Razumichin przedstawił dawne dobre uczynki: pomoc choremu koledze i uratowanie dzieci z pożaru.

Syberia

Sonia jedzie za Raskolnikowem, Dunia wychodzi za Razumichina, matka umiera. W więzieniu Raskolnikow nie jest lubiany, a więźniowie nazywają go bezbożnikiem. Choruje przez ambicję: wstydzi się, że zginął tak ślepo i głupio.

Odrodzenie

W szpitalu śni o zarazie, a po wyzdrowieniu, nad rzeką, pada Soni do nóg i płacze. Narrator pisze, że ich obudziła miłość. Pod poduszką leży Ewangelia, ale Raskolnikow jej jeszcze nie otwiera. Zakończenie zapowiada nową historię stopniowego odnawiania się człowieka.

Pytania i odpowiedzi

Dlaczego Raskolnikow dostaje łagodny wyrok?

Przyznał się sam, był chory i biedny, a świadkowie potwierdzili jego wcześniejsze dobre uczynki.

Ile lat katorgi dostaje Raskolnikow?

Osiem lat ciężkich robót drugiej kategorii. W epilogu mija dopiero półtora roku od zbrodni, a on siedzi w więzieniu od dziewięciu miesięcy.

Co symbolizuje Ewangelia pod poduszką?

Pierwszą myśl o wierze: Raskolnikow jej nie otwiera, ale zastanawia się, czy przekonania Soni nie mogą być też jego.