FerdydurkeWitold Gombrowicz

Sposób przedstawienia bohaterów „Ferdydurke”

Gombrowicz kreuje bohaterów w „Ferdydurke” w sposób uproszczony i celowo schematyczny. Postaci mają jedną cechę, jedną formę, a ich zachowanie opisuje się z zewnątrz, co przypomina behawioryzm.

Uproszczona kreacja postaci

Nowatorskość Ferdydurke objawia się również w sposobie kreowania bohaterów. Gombrowicz zbudował postaci powieści tak, że są oni nosicielami pewnych cech, aktualnie analizowanych form, mają określone „gęby”. Nie dysponują pełnowymiarową osobowością. Są jedynie szkicami bohaterów literackich (nie zasługują w pełni na to miano). Czytelnik nie otrzymuje informacji o ich rodowodzie czy przeszłości. Nawet główny bohater nie został obdarzony głębokim i wnikliwym psychologicznym rysem.

Farent zauważa: „ „uproszczenie” jest konsekwentnym celowym zabiegiem pisarza, wskazującym, że zbyt rozlewne, szczegółowe prezentacje osób, nie zawsze są uzasadnione i konieczne”. Taka konstrukcja postaci sprawia, że prawdziwą staje się hipoteza, iż Gombrowicz wykorzystał teorię behawiorystyczną w prezentacji bohaterów.

Behawioryzm

Pytania i odpowiedzi

Dlaczego bohaterowie „Ferdydurke” są uproszczeni?

To zamierzony zabieg pisarza. Postać jest tym, czym zobaczą ją inni, więc ma jedną formę i jedną gębę.

Czym jest behawioryzm?

Pojęciem z psychologii, które oznacza badanie zachowania, a nie wnętrza człowieka. W powieści pokazuje się, co bohaterowie robią, nie co myślą.