Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Ferdydurke

Pojęcie groteski



Groteska – może być jednym z wielu chwytów literackich. Może także stanowić cały utwór.
Najczęściej występuje obok absurdu, parodii, paradoksu.

Groteskowość polega na:

• użyciu elementów budzących przerażenie czytelnika, wyjątkowych, niespotykanych, a często, wyolbrzymionych. Budzą one zdumienie i zaskoczenie (np. w „Ferdydurke” „pojedynek na miny” między Syfonem a Miętusem),
• łączenie komizmu i tragizmu, smutku i żalu z błazeństwem, np. w chwili rozpaczy wprowadzenie sceny budzącej humor,
• wprowadzeniu absurdu – czegoś, co normalnie nie mogłoby się wydarzyć.

Konwencję groteski łatwiej zrozumieć, gdy porówna się ją z realizmem:
– realizm
• mimesis,
• zasada prawdopodobieństwa,
• przyczynowo-skutkowy ciąg wydarzeń,
• poetyka detalu,
• przedstawienie panoramicznej wizji świata;

– groteska
• kreacjonizm,
• odstępstwo od normy,
• brak logicznego związku między poszczególnymi elementami świata przedstawionego,
• treści ogólne, zderzenie kontrastowych elementów, np. tragicznych i komicznych, podniosłych i błahych.

Groteska powstała na zasadzie przeciwieństwa do dobrze znanych, klasycznych form. Występuje w sztuce i literaturze. Może wywołać zmieszanie, sprzeciw lub śmiech.

W „Ferdydurke” groteska wiąże się z przerysowaniem sytuacji i przesadą. Autor zmienia rzeczywistość. W świecie powieści śmieje się z praw rządzących światem. Odrzuca je. Miesza to, co dostojne, z żartem i zabawą.


Kreacjonizm – zasadnicza cecha groteski. Polega na budowaniu obrazu świata, który nie miał odpowiednika w rzeczywistości. Był wynikiem puszczenia wodzy fantazji. Świadczył o wyobraźni twórcy.

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Ferdydurke” – streszczenie szczegółowe
„Ferdydurke” – streszczenie w pigułce
Lekcja polskiego w „Ferdydurke”
Zawiązanie akcji w „Ferdydurke”
„Ferdydurke” – geneza powieści
Główne założenia „Ferdydurke”
Życiorys Witolda Gombrowicza w skrócie
Witold Gombrowicz - biografia
Język „Ferdydurke”
Charakterystyczne cechy języka „Ferdydurke”
Konstrukcja „Ferdydurke”
Miejsce akcji „Ferdydurke”
Narracja „Ferdydurke”
Kompozycja i struktura „Ferdydurke”
„Forma” Gombrowicza
Przynależność gatunkowa „Ferdydurke”
Znaczenie słów „pupa”, „gęba”, „łydka” w „Ferdydurke”
Czas akcji „Ferdydurke”
Słowa - klucze w „Ferdydurke”
Kwestia niedojrzałości w „Ferdydurke”
Pojęcie formy na podstawie „Ferdydurke”
Gombrowiczowska walka z formą, czyli obnażenie prawdy o człowieku
Wielostylowość „Ferdydurke”
Relacje międzyludzkie w „Ferdydurke”
Forma produktem relacji międzyludzkich, czy relacje międzyludzkie wynikiem formy?
Narracja w „Ferdydurke”
Groteska w „Ferdydurke”
Niedojrzałość w „Ferdydurke”
Bolimowo i dworek Hurleckich w „Ferdydurke”
Stancja u Młodziaków w „Ferdydurke”
Szkoła i uczniowie w „Ferdydurke”
Klucz do czytania „Ferdydurke”
Walka Józia z formą
„Ferdydurke” jako powieść nowoczesna
Parodia w „Ferdydurke”
Twórczość Witolda Gombrowicza
Absurd w „Ferdydurke”
O Gombrowiczu powiedzieli
Kalendarium życia i twórczości Witolda Gombrowicza - powieściopisarza, dramaturga i eseisty
Jaki sens ma zakończenie „Ferdydurke”?
Charakterystyka chłopiąt i chłopców w "Ferdydurke"
Najważniejsze cytaty z „Ferdydurke”
Narracja autora – Gombrowicza w „Ferdydurke”
Narracja Józia – głównego bohatera „Ferdydurke”
2004 rok rokiem Gombrowicza
Rozbijanie konwencji gatunkowych w „Ferdydurke”
Gatunki w „Ferdydurke”
Ekranizacje prozy Gombrowicza
Cytaty z Gombrowicza
Pojęcie absurdu, parodii i ironii
Pojęcie groteski
Motywy oniryczne w „Ferdydurke”
Bibliografia




Bohaterowie
Józio – charakterystyka bohatera
Profesor Pimko – charakterystyka
Miętus – charakterystyka bohatera
Walek - charakterystyka postaci
Zuta Młodziakówna - charakterystyka
Kopyrda – charakterystyka
Syfon – charakterystyka
Bladaczka – charakterystyka
Hurleccy - charakterystyka
Młodziakowie - charakterystyka



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies