Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Ferdydurke

Stancja u Młodziaków w „Ferdydurke”



Józio na stancji u Młodziaków demaskuje płytką nowoczesność inteligencji. Gospodarze idą z postępem. Zdzierają z tradycją i przeszłością. Interesują się nowinkami. To rodzina liberałów, która za najważniejszą wartość uznaje wolność. Małżeństwo angażuje się w różne akcje, których celem jest krzewienie postępu.

W rodzinie panuje swoboda obyczajów, a także kult ciała i tężyzny fizycznej. Reprezentuje go Zuta Młodziakówna - nowoczesna pensjonarka. Jej postawę symbolizuje wyraz „łydka”. Zuta nie szanuje rodziców. Jest namawiana przez nich do spędzania czasu poza domem. Ma zgodę na urodzenie nieślubnego dziecka. Wbrew sobie Józio podkochuje się w pensjonarce. Dziewczyna pogardza nim.

Młodziakowie chcą ukryć wszystko, co nie pasuje do nowoczesności. Kultywują postęp, naukę, technikę, demokracje. Wartości te mają przyczynić się do poprawy bytu ludzi. Chorobliwie uganiają się za tym co nowe. Prowadzi to do sztuczności. Inteligenci prawdziwi są wyłącznie podczas poranne toalety.

Na tle Młodziaków Józio wydaje się staromodny: „(…) im bardziej byłem staroświecki, nieszczery i nienaturalny, tym one lepiej czuły nowoczesność, szczerość i prostotę”. Pochodzi z innego świata.

Józio pokazuje, że nowoczesność Młodziaków to sztuczna „forma”. Postanawia ich skompromitować Organizuje podwójną randkę młodej Młodziakówny. Zaprasza w imieniu Zuty na randkę Kopyrdę i profesora Pimkę. Gdy nocą w jej pokoju rodzice widzą dwóch mężczyzn, ich maski opadają. Nie przeszkadza im obecność rówieśnika Zuty. Nie są w stanie zaakceptować starego profesora.

Ten etap wędrówki Józia kończy się kolejnym zamieszaniem („kupą”). „Forma” ta rozpada się podczas nocnej awantury.

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Ferdydurke” – streszczenie szczegółowe
„Ferdydurke” – streszczenie w pigułce
Lekcja polskiego w „Ferdydurke”
Zawiązanie akcji w „Ferdydurke”
„Ferdydurke” – geneza powieści
Główne założenia „Ferdydurke”
Życiorys Witolda Gombrowicza w skrócie
Witold Gombrowicz - biografia
Język „Ferdydurke”
Charakterystyczne cechy języka „Ferdydurke”
Konstrukcja „Ferdydurke”
Miejsce akcji „Ferdydurke”
Narracja „Ferdydurke”
Kompozycja i struktura „Ferdydurke”
„Forma” Gombrowicza
Przynależność gatunkowa „Ferdydurke”
Znaczenie słów „pupa”, „gęba”, „łydka” w „Ferdydurke”
Czas akcji „Ferdydurke”
Słowa - klucze w „Ferdydurke”
Kwestia niedojrzałości w „Ferdydurke”
Pojęcie formy na podstawie „Ferdydurke”
Gombrowiczowska walka z formą, czyli obnażenie prawdy o człowieku
Wielostylowość „Ferdydurke”
Relacje międzyludzkie w „Ferdydurke”
Forma produktem relacji międzyludzkich, czy relacje międzyludzkie wynikiem formy?
Narracja w „Ferdydurke”
Groteska w „Ferdydurke”
Niedojrzałość w „Ferdydurke”
Bolimowo i dworek Hurleckich w „Ferdydurke”
Stancja u Młodziaków w „Ferdydurke”
Szkoła i uczniowie w „Ferdydurke”
Klucz do czytania „Ferdydurke”
Walka Józia z formą
„Ferdydurke” jako powieść nowoczesna
Parodia w „Ferdydurke”
Twórczość Witolda Gombrowicza
Absurd w „Ferdydurke”
O Gombrowiczu powiedzieli
Kalendarium życia i twórczości Witolda Gombrowicza - powieściopisarza, dramaturga i eseisty
Jaki sens ma zakończenie „Ferdydurke”?
Charakterystyka chłopiąt i chłopców w "Ferdydurke"
Najważniejsze cytaty z „Ferdydurke”
Narracja autora – Gombrowicza w „Ferdydurke”
Narracja Józia – głównego bohatera „Ferdydurke”
2004 rok rokiem Gombrowicza
Rozbijanie konwencji gatunkowych w „Ferdydurke”
Gatunki w „Ferdydurke”
Ekranizacje prozy Gombrowicza
Cytaty z Gombrowicza
Pojęcie absurdu, parodii i ironii
Pojęcie groteski
Motywy oniryczne w „Ferdydurke”
Bibliografia




Bohaterowie
Józio – charakterystyka bohatera
Profesor Pimko – charakterystyka
Miętus – charakterystyka bohatera
Walek - charakterystyka postaci
Zuta Młodziakówna - charakterystyka
Kopyrda – charakterystyka
Syfon – charakterystyka
Bladaczka – charakterystyka
Hurleccy - charakterystyka
Młodziakowie - charakterystyka



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies