Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Ferdydurke

Życiorys Witolda Gombrowicza w skrócie



Witold Gombrowicz urodził się 4 sierpnia 1904 roku w Małoszycach na Sandomierszczyźnie. Był najmłodszym z czworga dzieci Jana i Antoniny Kotkowskiej. Pochodził z w rodziny ziemiańskiej. Po opuszczeniu dworu w Małoszycach w 1911 r., jego przeniósł się do Warszawy.

W 1927 r. uzyskał tytuł magistra praw na Uniwersytecie Warszawskim. Uczył się również w Paryżu. Szybko porzucił aplikację sędziowską i zajął się literaturą. Pierwsze próby były nieudane. Debiutował w 1933 roku zbiorem opowiadań „Pamiętnik z okresu dojrzewania”. Po raz pierwszy pojawia się problem formy.

W kolejnych latach pisarz publikuje artykuły prasowe. Z miłośnikami i literatami spotyka się w kawiarniach. Sukces i rozgłos przynosi mu powieść „Ferdydurke” w 1937 roku. Przed wybuchem wojny ukazuje się jego dramat: „Iwona, księżniczka Burgunda”.

W 1939 r. na pokładzie transatlantyku Chrobry wypływa do Argentyny. Osiada tam. Żyje z zasiłków, a następnie pracuje jako urzędnik w Buenos Aires. Tłumaczy swoje utwory na hiszpański. Współpracuje z Instytutem Literackim w Paryżu, pisze do „Kultury”. Utrzymuje się ze stypendiów, wykładów filozofii, wydań swoich dzieł i wstawień w wielu krajach.

Po opuszczeniu przez pisarza Polski ukazują się powieści: „Trans-Atlantyk”, „Pornografia”, „Kosmos”, dramaty: „Ślub”, „Operetka”. Za jego najwybitniejsze dzieło uważa się „Dzienniki”.

W 1963 r. opuszcza Argentynę. Udaje się na roczne stypendium do Berlina. Następnie przebywa w Paryżu. Na stałe wraz z żoną Ritą osiada w Vence niedaleko Nicei. Gombrowicz pod koniec życia jest jednym z faworytów do zdobycia Nagrody Nobla z literatury. Umiera w 1969 r. z powodu niewydolności płuc.

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Ferdydurke” – streszczenie szczegółowe
„Ferdydurke” – streszczenie w pigułce
Lekcja polskiego w „Ferdydurke”
Zawiązanie akcji w „Ferdydurke”
„Ferdydurke” – geneza powieści
Główne założenia „Ferdydurke”
Życiorys Witolda Gombrowicza w skrócie
Witold Gombrowicz - biografia
Język „Ferdydurke”
Charakterystyczne cechy języka „Ferdydurke”
Konstrukcja „Ferdydurke”
Miejsce akcji „Ferdydurke”
Narracja „Ferdydurke”
Kompozycja i struktura „Ferdydurke”
„Forma” Gombrowicza
Przynależność gatunkowa „Ferdydurke”
Znaczenie słów „pupa”, „gęba”, „łydka” w „Ferdydurke”
Czas akcji „Ferdydurke”
Słowa - klucze w „Ferdydurke”
Kwestia niedojrzałości w „Ferdydurke”
Pojęcie formy na podstawie „Ferdydurke”
Gombrowiczowska walka z formą, czyli obnażenie prawdy o człowieku
Wielostylowość „Ferdydurke”
Relacje międzyludzkie w „Ferdydurke”
Forma produktem relacji międzyludzkich, czy relacje międzyludzkie wynikiem formy?
Narracja w „Ferdydurke”
Groteska w „Ferdydurke”
Niedojrzałość w „Ferdydurke”
Bolimowo i dworek Hurleckich w „Ferdydurke”
Stancja u Młodziaków w „Ferdydurke”
Szkoła i uczniowie w „Ferdydurke”
Klucz do czytania „Ferdydurke”
Walka Józia z formą
„Ferdydurke” jako powieść nowoczesna
Parodia w „Ferdydurke”
Twórczość Witolda Gombrowicza
Absurd w „Ferdydurke”
O Gombrowiczu powiedzieli
Kalendarium życia i twórczości Witolda Gombrowicza - powieściopisarza, dramaturga i eseisty
Jaki sens ma zakończenie „Ferdydurke”?
Charakterystyka chłopiąt i chłopców w "Ferdydurke"
Najważniejsze cytaty z „Ferdydurke”
Narracja autora – Gombrowicza w „Ferdydurke”
Narracja Józia – głównego bohatera „Ferdydurke”
2004 rok rokiem Gombrowicza
Rozbijanie konwencji gatunkowych w „Ferdydurke”
Gatunki w „Ferdydurke”
Ekranizacje prozy Gombrowicza
Cytaty z Gombrowicza
Pojęcie absurdu, parodii i ironii
Pojęcie groteski
Motywy oniryczne w „Ferdydurke”
Bibliografia




Bohaterowie
Józio – charakterystyka bohatera
Profesor Pimko – charakterystyka
Miętus – charakterystyka bohatera
Walek - charakterystyka postaci
Zuta Młodziakówna - charakterystyka
Kopyrda – charakterystyka
Syfon – charakterystyka
Bladaczka – charakterystyka
Hurleccy - charakterystyka
Młodziakowie - charakterystyka



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies