Wesele Elżuni w Bohatyrowiczach: obyczaje i znaczenie sceny
Wesele Elżuni Bohatyrowiczówny i Franciszka Jaśmonta zajmuje rozdział trzeci tomu trzeciego „Nad Niemnem”. Orzeszkowa pokazuje w nim ludowe obyczaje zaścianka, a przy okazji rozwiązuje kilka wątków: Marta spotyka Anzelma, Jadwiga kłóci się z Janem, a chłopi proszą Witolda o pomoc.
Jak przebiega wesele
Uroczystość zaczyna się od błogosławieństwa rodziców. Fabian błogosławi córkę ze łzami, tak że nikt nie rozumie jego ostatnich słów, a razem z nim płaczą rodzice pana młodego. Potem są ślub, przyjęcie w świetlicy domu i tańce w stodole. Drużka wręcza gościom mirty i zaprasza ich na uroczystość.
Wieczorem Julek zaprasza gości na wyprawę łodziami po Niemnie, a po wodzie niosą się patriotyczne pieśni.
Obyczaje weselne
Autorka używa w scenie słów z gwary, na przykład „korowaj” (weselny placek) i „języczna” (kłótliwa). Panna młoda przeprowadza się do męża w uroczystym orszaku. Justyna uczestniczy w tym obrzędzie i widzi z bliska, jak silna jest w zaścianku tradycja.
Wątki rozstrzygnięte przy okazji wesela
- Marta i Anzelm spotykają się po latach na zabawie.
- Jadwiga Domuntówna rzuca kamieniem w Justynę i Jana, a Jan staje w jej obronie przed pogardliwymi uwagami.
- Fabian i jego „procesowi” przyjaciele proszą Witolda w świetlicy, żeby wstawił się za nimi u Benedykta. To początek pojednania opisany w artykule o dworze i zaścianku.
Streszczenie rozdział po rozdziale · Język i humor · Jan Bohatyrowicz
Pytania i odpowiedzi
Kto się żeni na weselu w Bohatyrowiczach?
Elżunia, córka Fabiana Bohatyrowicza, i Franciszek Jaśmont.
Gdzie odbywa się przyjęcie i tańce?
Przyjęcie jest w świetlicy domu, a tańce w stodole.
Co znaczy słowo „korowaj”?
Weselny placek. Orzeszkowa używa go w scenie wesela jako przykładu gwary i obrzędowości.
Dlaczego Jadwiga rzuca kamieniem?
Jest zazdrosna o Jana, który rozmawia z Justyną. Później Jan broni jej przed złośliwościami weselników, a po weselu Jadwiga go przeprasza.