Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Potop

„Potop” - TOM III - streszczenie szczegółowe

Rozdział XVI
Tomasz Billewicz powrócił z oględzin swych majątków do Taurogów w złym nastroju. Okazało się, że ziemie zostały spalone podczas bitwy. O podłożenie ognia oskarżano Loewenhaupta, głównodowodzącego siłami szwedzkimi na Żmudzi. Miecznikowi ocalały tylko pieniądze zakopane w sadzie w Billewiczach, których jednak nie mógł odkopać ze względu na trudną sytuację.

Gdy Oleńka podzieliła się z nim zamiarem ucieczki do Białowieży, Tomasz uknuł plan. Wyznał Patersonowi, że w sadzie w swym majątku ma zakopane sto tysięcy, po które chciał pojechać z Oleńką, by przywieść księciu na przechowanie. Taka propozycja wypłynęła w doskonałym czasie, ponieważ Bogusław chciał akurat wyruszyć na Podlasie, lecz nie posiadał wystarczających finansów (wszystko przehulał na ucztach i balach). Książę dowiedział się o słowach miecznika od Patersona. Nie zgodził się jednak na wspólny wyjazd Tomasza i Oleńki i między mężczyznami doszło do ostrej wymiany zdań.

Radziwiłł miał dziwne dolegliwości zdrowotne, Były dni, gdy całe ciało mu drętwiało… Sakowicz, chcąc uszczęśliwić księcia, wpadł na pomysł natychmiastowego oświadczenia się Oleńce. Młodej parze ślubu udzielić miał Luter – Płaska. Radziwiłł miał w rozmowie przekonać pannę, że nie może czekać z ożenkiem, ponieważ za trzy dni wyrusza na Podlasie walczyć z Sapiehą. Sakowicz instruował księcia, by miecznikowi powiedział, że małżeństwo, ze względu na elektora, szwedzkiego króla i obecną sytuację, będzie sekretne. Dzięki temu, gdy już zaspokoiłby swe żądze, unieważniono by sakrament.

Rozdział XVII
Po rozmowie z Sakowiczem Bogusław udał się do miecznika, którego przeprosił w pierwszych słowach za niedawną rozmowę i swój podniesiony wówczas głos. Po krótkiej chwili Radziwiłł poprosił Tomasza o rękę jego podopiecznej tłumacząc, że kocha Oleńkę szczerze i prawdziwie. Zdziwiony miecznik najpierw oniemiał, a już po chwili cieszył się, że zostanie na zawsze połączony z wielkim rodem Radziwiłłów. Billewicz sam zaproponował natychmiastowy ożenek, ponieważ wiedział, że Bogusław wyjeżdżał na Podlasie (nie wiadomo było, czy wróci żywy).


Po wyrażeniu zgody, udał się do Aleksandry z nowinami, a po chwili wrócił do Bogusława informując, że panna nie przyjęła ręki kawalera. W tej decyzji zasłaniała się testamentem dziadka, który dawał jej dwie drogi: albo małżeństwo z Kmicicem, albo wstąpienie do klasztoru. Tomasz wiedział już, że nie zmusi krewnej do niczego. Słysząc te słowa, Bogusław wpadł w szał. Powaliwszy miecznika na podłogę, zaczął go kopać. Potem wstał i pobiegł do komnaty ukochanej. Tymczasem Sakowicz związał ciotuchnę, by nie sprowadziła pomocy. Nagle w drzwiach komnaty stanęła blada Oleńka. Wydała Sakowiczowi rozkaz uwolnienia Kulwiecówny i udania się do księcia, który leżał na górze.

Rozdział XVIII
Bogusław miał atak paroksyzmu. Drętwiały mu ręce, nogi, szczęka, tracił co chwila przytomność, miał drgawki. Potem przyszło nagłe osłabienie, a na koniec sen. Sakowicz nie opuszczał jego komnaty przez dwa dni. Gdy w końcu Radziwiłł się przebudził, zrelacjonował towarzyszowi przebieg rozmowy z Aleksandrą. Wtargnąwszy z krzykiem do jej pokoju po odrzuconych oświadczynach, ona rzekła: „W ogień pierwej się rzucę!” i skoczyła do komina, w którym palił się ogień. Nie zdążyła na szczęście zrobić nic nieodwracalnego, ponieważ Radziwiłł złapał ją w pół i ugasił palącą się suknię. Nie tracił przy tym pewności, że lada chwila zdobędzie pannę. Wówczas to chwycił go atak paroksyzmu. Zmartwiony Sakowicz prosił go, by przestał zawracać sobie głowę Aleksandrą i odesłał ja z miecznikiem „do diabła”. Bogusław nie zgodził się. Postanowił wówczas, że każe ludziom przekopać wszystkie sady w Billewiczach, aż znajdą ukryte pieniądze Tomasza. Nie mógł go wypuścić, ponieważ to wiązałoby się z rezygnacją z majątku (Billewicz sam by go odkopał).

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16  


Szybki test:

Strażnikiem Billewiczów w Taurogach był:
a) Bogusław
b) Soroka
c) Sakowicz
d) Ketling
Rozwiązanie

Karol Gustaw:
a) po kilku dniach oblężenia zrezygnował z planów przejęcia Zamościa
b) nigdy nie usiłował zdobyć Zamościa
c) przyjechał do Zamościa na zaproszenie Jana Zamoyskiego
d) zdobył i spalił Zamość
Rozwiązanie

Strażnikiem trójkąta Wisła-San-szańce po naradzie Czarnieckiego, Lubomirskiego i Sapiehy został:
a) Sapieha
b) Lubomirski
c) Zagłoba
d) Czarniecki
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Charakterystyka Andrzeja Kmicica / Babinicza
Czas i miejsce akcji „Potopu”
Geneza i okoliczności powstania „Potopu”
„Potop” - TOM I - streszczenie szczegółowe
Charakterystyka Aleksandry Billewiczówny
„Potop” - TOM II - streszczenie szczegółowe
Przegląd bohaterów historycznych „Potopu”
Sposoby kreowania postaci w powieści „Potop”
„Potop” - TOM III - streszczenie szczegółowe
Obraz XVII-wiecznego społeczeństwa w powieści Henryka Sienkiewicza
„Ku pokrzepieniu serc” - znaczenie utworu „Potop”
Bohaterowie fikcyjni oraz znani z historii, a nieobecni we współczesnych podręcznikach
Tło historyczne „Potopu” - stosunki polsko-szwedzkie w XVII wieku
Streszczenie „Potopu” w pigułce
Jan Onufry Zagłoba - charakterystyka
Język i styl powieści historycznej „Potop”
„Potop” Henryka Sienkiewicza jako powieść historyczna
Kompozycja i artyzm powieści „Potop”
Szczegółowy plan wydarzeń „Potopu”
Powieść historyczna w dziewiętnastowiecznej Polsce
Janusz Radziwiłł - charakterystyka
Biografia Henryka Sienkiewicza
Motyw miłości w „Potopie”
Motywy literackie w „Potopie”
Filmowe adaptacje „Potopu”
Polscy powieściopisarze o „Potopie”
Krytycy literaccy i badacze o „Potopie”
Ciekawostki o Henryku Sienkiewiczu
Wypowiedzi o Sienkiewiczu
Kalendarium twórczości Henryka Sienkiewicza
Kalendarium życia Henryka Sienkiewicza
Najważniejsze cytaty z „Potopu”
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies