aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Potop
Konstanty Jacek Lubomisrki
To marszałek koła rycerskiego i podczaszy koronny.
Bogusław Radziwiłł
Jeden z najbogatszych i najbardziej wpływowych przedstawicieli rodu Radziwiłłów w XVII wieku urodził się w szlacheckiej rodzinie herbu Trąby 3 maja 1620 w Gdańsku, a zmarł 31 grudnia 1669 pod Królewcem). Był księciem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, wielokrotnym posłem na Sejm Rzeczypospolitej, chorążym, koniuszym wielkim litewskim, feldmarszałkiem szwedzkim, generalnym namiestnikiem Prus Książęcych w latach 1657-1669. Jego pradziadkiem był Mikołaj Rudy Radziwiłł - założyciel kalwińskiej linii Radziwiłłów na Birżach i Dubinkach, a rodzicami Janusz Radziwiłł - kasztelan wileński i Elżbieta Zofia Hohenzollern, córka margrabiego-elektora brandenburskiego Jana Jerzego Hohenzollerna.
Henryk Sienkiewicz uczynił niewielką charakterystykę wyglądu bohatera: „Był to młody jeszcze człowiek, lat trzydziestu pięciu, a wyglądający najwyżej na dwadzieścia pięć. (...) Książę bowiem wysoki był i silnie zbudowany, ale nad szerokimi jego ramionami wznosiła się głowa tak mała, jak gdyby z innego ciała zdjęta. Twarz miał również niezwykle drobną, prawie młodzieńczą, ale i w niej nie było proporcji, nos miał bowiem duży, rzymski, i ogromne oczy niewypowiedzianej piękności i blasku, z orlą prawie śmiałością spojrzenia. Wobec tych oczu i nosa reszta twarzy, okolonej w dodatku obfitymi puklami włosów, nikła prawie zupełnie; usta miał niemal dziecinne, nad nimi mały wąsik, ledwie pokrywający górną wargę.
Delikatność cery, podniesiona różem i bielidłem, czyniła go podobnym do panny, a jednocześnie zuchwałość duma i pewność siebie, malujące się w obliczu, nie pozwalały zapominać, iż jest to ów słynny chercheur de noises, jako go przezywano na dworze francuskim, człowiek u którego ostre słowo łatwo wychodzi z ust, ale szpada jeszcze bardziej z pochwy. Był bardzo pewny siebie, ponieważ o jego wyczynach wojennych krążyły legendy. Samodzielnie zdobywał chorągwie i działa w bitwach, czując się na wojnie jak w swoim żywiole”. Ze względu na swą sławę ten lekko zniewieściały, umalowany; przesadnie dbający o swój wygląd, z uwielbieniem przeglądający się w lustrze, acz odważny kawaler, był obiektem westchnień zarówno panienek, jak i mężatek.
Bogusław miał cyniczny charakter. Pojęcia takie jak prawda, ojczyzna czy rycerski honor były dla niego puste. Jeśli sytuacja tego wymagała, kłamał bez „mrugnięcia okiem”. Dbał jedynie o siebie, swoją opinię kosmopolity niezwyciężonego w boju oraz o majątek, co udowodnił w rozmowie z Kmicicem. Powiedział wówczas, że dla Radziwiłłów Polska to: „postaw czerwonego sukna”, z którego Radziwiłłowie próbują chwycić dla siebie jak największy kawałek.Przegląd bohaterów historycznych „Potopu”
Konstanty Jacek Lubomisrki
To marszałek koła rycerskiego i podczaszy koronny.
Bogusław Radziwiłł
Jeden z najbogatszych i najbardziej wpływowych przedstawicieli rodu Radziwiłłów w XVII wieku urodził się w szlacheckiej rodzinie herbu Trąby 3 maja 1620 w Gdańsku, a zmarł 31 grudnia 1669 pod Królewcem). Był księciem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, wielokrotnym posłem na Sejm Rzeczypospolitej, chorążym, koniuszym wielkim litewskim, feldmarszałkiem szwedzkim, generalnym namiestnikiem Prus Książęcych w latach 1657-1669. Jego pradziadkiem był Mikołaj Rudy Radziwiłł - założyciel kalwińskiej linii Radziwiłłów na Birżach i Dubinkach, a rodzicami Janusz Radziwiłł - kasztelan wileński i Elżbieta Zofia Hohenzollern, córka margrabiego-elektora brandenburskiego Jana Jerzego Hohenzollerna.
Henryk Sienkiewicz uczynił niewielką charakterystykę wyglądu bohatera: „Był to młody jeszcze człowiek, lat trzydziestu pięciu, a wyglądający najwyżej na dwadzieścia pięć. (...) Książę bowiem wysoki był i silnie zbudowany, ale nad szerokimi jego ramionami wznosiła się głowa tak mała, jak gdyby z innego ciała zdjęta. Twarz miał również niezwykle drobną, prawie młodzieńczą, ale i w niej nie było proporcji, nos miał bowiem duży, rzymski, i ogromne oczy niewypowiedzianej piękności i blasku, z orlą prawie śmiałością spojrzenia. Wobec tych oczu i nosa reszta twarzy, okolonej w dodatku obfitymi puklami włosów, nikła prawie zupełnie; usta miał niemal dziecinne, nad nimi mały wąsik, ledwie pokrywający górną wargę.
Delikatność cery, podniesiona różem i bielidłem, czyniła go podobnym do panny, a jednocześnie zuchwałość duma i pewność siebie, malujące się w obliczu, nie pozwalały zapominać, iż jest to ów słynny chercheur de noises, jako go przezywano na dworze francuskim, człowiek u którego ostre słowo łatwo wychodzi z ust, ale szpada jeszcze bardziej z pochwy. Był bardzo pewny siebie, ponieważ o jego wyczynach wojennych krążyły legendy. Samodzielnie zdobywał chorągwie i działa w bitwach, czując się na wojnie jak w swoim żywiole”. Ze względu na swą sławę ten lekko zniewieściały, umalowany; przesadnie dbający o swój wygląd, z uwielbieniem przeglądający się w lustrze, acz odważny kawaler, był obiektem westchnień zarówno panienek, jak i mężatek.
To właśnie ten bohater otworzył oczy Andrzejowi, zdradzając haniebne zamiary Radziwiłłów wobec Polski i Litwy. Aby zemścić się na Kmicicu, za wszelką cenę starał się uwieść piękną Oleńkę, przed którą kreował się na obrońcę ojczyzny i zwolennika króla Jana Kazimierza. Złe czyny Bogusława nie zostały ukarane, przez co Sienkiewicz odszedł od zasady dydaktyzmu w powieści. Radziwiłł, choć został pokonany przez pułkownika w bitwie, to jednak odzyskuje wolność za sprawą swego krewnego Michała, który go wykupuje.
W perspektywie historycznej Bogusław jest - podobnie jak jego stryjeczny brat Janusz - postacią kontrowersyjną. Przez jednych nazywany zdrajcą Rzeczypospolitej i magnatem dbającym wyłącznie o swoje prywatne interesy i majątki, przez innych uważany za patriotę chcącego ocalić Wielkie Księstwo Litewskie przed obcą władzą. W powieści jego ocena jest jednoznaczna. Przez większość literaturoznawców jest uważany za najgorszy z czarnych charakterów Potopu, ponieważ nie miał złudzeń co do konsekwencji swego postępowania, a jednak nie zaprzestał złych czynów. Wszystko robił świadomie.
Michał Kazimierz Radziwiłł
strona: 1 2 3 4 5 6 7
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies