Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Potop

Bohaterowie fikcyjni oraz znani z historii, a nieobecni we współczesnych podręcznikach



Harasimowicz
Ten bohater był szlachcicem, gubernatorem z Zabłudowa z Podlasia, zaufanym człowiekiem Janusza Radziwiłła. Miał około czterdziestu lat. Jego wygląd opisują takie przymiotniki, jak: mały, suchy, ruchliwy. Na jego drobnej twarzy widniał rzadki wąsik ozdabiający cienkie wargi.

Korf
Był wojewodą wendeńskim.

Tomasz Billewicz
Ten szlachcic był miecznikiem rosieńskim i bratem nieżyjącego Herakliusza. Jego siedzibą były Billewicze. W powieści udowodnił, że posiadał cechy swych przodków. Były wśród nich tak zacne pojęcia, jak męstwo i oddanie w walce za ojczyznę. Udowodnił to po ucieczce z Taurogów, gdy na Żmudzi założył partię walczącą ze Szwedami, liczącą prawie tysiąc członków. Czasem jednak dawał sobą manipulować. Gdy Bogusław zaproponował mu połączenie rodów Billewiczów i Radziwiłłów, Tomasz zgodził się, choć wiedział, że Oleńka kocha Andrzeja.

Herakliusz Billewicz
Ten pułkownik lekkiego znaku i podkomorzy upicki, patriarcha rodu Billewiczów wywodzącego się od Mendoga, zarządzał majątkami leżącymi w Laudzie (Wodokty, Mitruny, Lubicz). Cieszył się szacunkiem szlachty laudańskiej, służącej w jego chorągwi. Zmarł w 1654 roku na apopleksję spowodowaną wieścią o pobiciu Radziwiłła pod Szkłowem i wymordowaniu chorągwi laudańskiej. W testamencie zawarł wskazówki do rozporządzenia swym majątkiem i opowiedział się za pożądaną przyszłością wnuczki Aleksandry Billewiczówny.

Aleksandra Billewiczówna
To dwudziestoletnia łowczanka upicka, przeznaczona wolą dziadka Herakliusza Billewicza na żonę Andrzeja Kmicica lub zakonnicę. Miała płowe włosy, bladą cerę i delikatne rysy twarzy. Była odważną, bezkompromisową patriotką ceniącą u mężczyzn takie cechy, jak: męstwo, odwaga, honor, przygotowanie na śmierć. Wierzyła w Boga, w którym pokładała zaufanie. Dużo czasu spędzała na modlitwie, która dawała jej w ciężkich chwilach otuchę i nadzieję.

Franciszka Kulwiecówna
Była ciotką i opiekunką Oleńki. Dowgird
Pochodził z Plemborga i był sąsiadem Tomasza Billewicza.

Chudzyński
Był dzierżawcą z Ejragoty.

Andrzej Kmicic/Babinicz
Ten młody, przedsiębiorczy, zuchwały chorąży orszański wsławił się w wielu bitwach. Stał na czele potężnego oddziału, zachęcając swym niegasnącym zapałem wszystkich żołnierzy do walki. Miał płową jak żyto, mocno podgoloną czuprynę, „smagłą” cerę, siwe oczy i ciemny wąs. Był narzeczonym Oleńki Billewiczówny i spadkobiercą majątku jej dziadka Herakliusza - Lubicza. Został oszukany przez Radziwiłłów, dla których walczył do ostatku sił. Gdy poznał prawdę o motywacjach krewnych, przeszedł wewnętrzną przemianę w Babinicza – wybawiciela ojczyzny. Po wielu perypetiach udało mu się odzyskać miłość i szacunek ukochanej Aleksandry.

Bogusław Leszczyński
Ten jenerał wielkopolski zwołał pospolite ruszenie szlachty województwa poznańskiego i kaliskiego.

Hlebowicz
To starosta na Żmudzi.

Soroka
Długoletni wachmistrz Kmicica był żołnierzem odważnym, nieznającym uczucia trwogi i lęku. Wraz z Andrzejem brał udział w najważniejszych bitwach, napadach, zajazdach, porwaniach (odbył wszystkie „podchody pod Chowańskiego”). Kmicic był dla niego niczym członek rodziny. Gdy ten został postrzelony przez Bogusława Radziwiłła, opiekował się nim z największym poświęceniem i czułością, by później towarzyszyć pułkownikowi w obronie Jasnej Góry.

O uczciwości tego bohatera świadczy fakt, iż jechał aż na Litwę, by oddać Kmicicowi kosztowności zagarnięte niegdyś bojarom i Chowańskiemu. Choć podróż była bardzo długa i męcząca, Soroka, mimo głodu, nie ośmielił się wziąć ani jednego złotego z trzosów (został później nagrodzony dwoma garściami czerwonych złotych). Wachmistrz był tak przywiązany do Andrzeja, że w każdej chwili był gotowy oddać za niego życie. Tę gotowość odwzajemniał również Kmicic, który – gdy Sorokę pojmał Bogusław – chciał poświęcić siebie za oddanego przyjaciela. W końcu jednak, po tym, jak pułkownik upokorzył się przed Radziwiłłem, jeniec został uwolniony (miał zostać wbity na pal). Soroka nie mógł wyrazić swojej wdzięczności.

strona:    1    2    3    4    5    6  

Zobacz inne artykuły:

Inne
Charakterystyka Aleksandry Billewiczówny
Charakterystyka Andrzeja Kmicica / Babinicza
Czas i miejsce akcji „Potopu”
Geneza i okoliczności powstania „Potopu”
„Potop” - TOM I - streszczenie szczegółowe
Przegląd bohaterów historycznych „Potopu”
„Potop” - TOM II - streszczenie szczegółowe
Obraz XVII-wiecznego społeczeństwa w powieści Henryka Sienkiewicza
„Ku pokrzepieniu serc” - znaczenie utworu „Potop”
Bohaterowie fikcyjni oraz znani z historii, a nieobecni we współczesnych podręcznikach
Sposoby kreowania postaci w powieści „Potop”
„Potop” - TOM III - streszczenie szczegółowe
Język i styl powieści historycznej „Potop”
„Potop” Henryka Sienkiewicza jako powieść historyczna
Kompozycja i artyzm powieści „Potop”
Tło historyczne „Potopu” - stosunki polsko-szwedzkie w XVII wieku
Streszczenie „Potopu” w pigułce
Jan Onufry Zagłoba - charakterystyka
Biografia Henryka Sienkiewicza
Motyw miłości w „Potopie”
Szczegółowy plan wydarzeń „Potopu”
Powieść historyczna w dziewiętnastowiecznej Polsce
Janusz Radziwiłł - charakterystyka
Filmowe adaptacje „Potopu”
Polscy powieściopisarze o „Potopie”
Krytycy literaccy i badacze o „Potopie”
Kalendarium życia Henryka Sienkiewicza
Ciekawostki o Henryku Sienkiewiczu
Wypowiedzi o Sienkiewiczu
Kalendarium twórczości Henryka Sienkiewicza
Najważniejsze cytaty z „Potopu”
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies