Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Potop

Bohaterowie fikcyjni oraz znani z historii, a nieobecni we współczesnych podręcznikach

Autor: Karolina Marlga

Łuszczewski
Siedemdziesięcioletni starosta sochaczewski mieszkał w majętności w Strzygach. Miał córkę Oleńkę i synów, którzy walczyli przy panu krakowskim.

Uczestnicy obrony klasztoru:
Różyc-Zamoyski
– miecznik sieradzki.
Okielnicki – chorąży wieluński.
Piotr Czarniecki – młody kawaler o groźnej, marsowej twarzy, wzroście i sile dębu.
Krzysztoporski - wysoki, chudy szlachcic.

Sadowski
Ten czeski pułkownik i wyznawca luteranizmu służył u boku Millera. Był żołnierzem śmiałym i popędliwym, łatwo się obrażał.

Kuklinowski
Był pułkownikiem chorągwi wolentarskiej, podążającej ze Szwedami. Wśród swych żołnierzy, których werbował z łatwością, miał największych warchołów, szlacheckich banitów, zbiegów grabiących łupy. Jego przyprószone siwizną włosy okalały zwiędłą, zuchwałą i bezczelną twarz, a wypukłe i drapieżne oczy były świadectwem gwałtownego charakteru. Prowadził hulaszczy tryb życia, przez ciągłe wojny miał „wypalone sumienie”. Prawie całą militarną karierę przesłużył w różnych obozach i wojskach (na Siczy był atamanem, prowadził pułki na Wołoszczyznę, w Niemczech pozyskiwał ochotników w czasie wojny trzydziestoletniej), zyskując sławę jako dowódca jazdy. Jego krzywe nogi, wygięte niczym u pająka, były świadectwem, iż większość życia spędził na koniu. Uwielbiał kobiety, z którymi łączyły go namiętne i liczne romanse („był pochylony z rozpusty”).

Pokładając ufność jedynie w diable, czarownicach, astrologach i alchemii – nie wierzył w Boga. Ludzie mówili, że Kuklinowski jest zepsuty do szpiku kości i rozzuchwalony. Uważając, że kawalerzysta wygląda jedynie dobrze w stroju typowo polskim, nosił się w tym stylu. Mimo tego poglądu, swój czarny wąs przystrzygał „po szwedzku”, wywijając do góry zadarte końce. W swych wypowiedziach wielokrotnie ujawniał megalomanię. Mówił dużo „chełpliwie”, zdrabniając przy tym wyrazy jak dziecko. Gdy w klasztorze, do którego przybył jako szwedzki poseł, zaproponował Kmicicowi przejście na stronę wroga, został przez Andrzeja uderzony w twarz i spuszczony kopniakiem ze schodów. Od tej chwili kierował się chęcią zemsty, ujawniając swój sadystyczny temperament podczas torturowania pojmanego pułkownika (przypalał związanego Kmicica ogniem).
W życiu kierował się chęcią zgromadzenia majątku, czego dowodem może być zezwolenie na rabowanie zwłok dane Kiemliczom (dla siebie żądał talara od każdego nieboszczyka). Zmarł w skutek zamarznięcia po tym, jak Kmicic pozostawił go związanego w stodole. Jego ciało rankiem następnego dnia odnaleźli Szwedzi. Miał nabrzmiałą twarz i wytrzeszczone oczy.

Śladkowski
Podjazdy szwedzkie pojmały tego podstolego rawskiego, gdy wracał z Prus. Miał poczciwą twarz, pogodne spojrzenie. Gdy udało mu się wymóc od wroga zezwolenie na udanie się do oblężonego klasztoru w roli posła, wówczas zrelacjonował poczynania Szwedów zakonnikom oraz zagrzewał ich do walki. Był człowiekiem odważnym.

Gabriel Wajniłłowicz
Ten pułkownik i zarazem krewny Kmicica był człowiekiem szczerym, odważnym i oddanym ojczyźnie. Zwycięsko rozprawił się z partią zdrajcy Prackiego, która służył Szwedom. Ponadto zniszczył oddział wroga, ratując górali, wspomógł chłopstwo, a na koniec przyłączył się do marszałka Lubomirskiego w Lubowli. Wraz ze swoim pułkiem pokonał podjazd nieprzyjaciela w Nowym Sączu.

Jan Wielkopolski
Był kasztelanem wojnickim.

Anusia Borzobohata-Krasieńska
Ta fikcyjna bohaterka Trylogii największą rolę odegrała w powieści Potop (w Panu Wołodyjowskim została opisana tylko jej śmierć). Była bardzo piękną i filuterną panną. Miała dziewczęcą główkę, cerę białą jak mleko i kraśną jak róża. Drobne loczki zdobiły jej czoło, spod którego spoglądały bystre oczka, świdrujące wszystkich kawalerów.

strona:    1    2    3    4    5    6  

Zobacz inne artykuły:

Inne
Charakterystyka Aleksandry Billewiczówny
Charakterystyka Andrzeja Kmicica / Babinicza
Czas i miejsce akcji „Potopu”
Geneza i okoliczności powstania „Potopu”
„Potop” - TOM I - streszczenie szczegółowe
Przegląd bohaterów historycznych „Potopu”
„Potop” - TOM II - streszczenie szczegółowe
Bohaterowie fikcyjni oraz znani z historii, a nieobecni we współczesnych podręcznikach
Sposoby kreowania postaci w powieści „Potop”
„Potop” - TOM III - streszczenie szczegółowe
Obraz XVII-wiecznego społeczeństwa w powieści Henryka Sienkiewicza
„Ku pokrzepieniu serc” - znaczenie utworu „Potop”
Język i styl powieści historycznej „Potop”
„Potop” Henryka Sienkiewicza jako powieść historyczna
Kompozycja i artyzm powieści „Potop”
Tło historyczne „Potopu” - stosunki polsko-szwedzkie w XVII wieku
Streszczenie „Potopu” w pigułce
Jan Onufry Zagłoba - charakterystyka
Szczegółowy plan wydarzeń „Potopu”
Powieść historyczna w dziewiętnastowiecznej Polsce
Janusz Radziwiłł - charakterystyka
Biografia Henryka Sienkiewicza
Motyw miłości w „Potopie”
Filmowe adaptacje „Potopu”
Polscy powieściopisarze o „Potopie”
Krytycy literaccy i badacze o „Potopie”
Ciekawostki o Henryku Sienkiewiczu
Wypowiedzi o Sienkiewiczu
Kalendarium twórczości Henryka Sienkiewicza
Kalendarium życia Henryka Sienkiewicza
Najważniejsze cytaty z „Potopu”
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies