Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Potop

Bohaterowie fikcyjni oraz znani z historii, a nieobecni we współczesnych podręcznikach


Jan Sapieha
Przystępując do Karola Gustawa, skalał znane nazwisko zdradą.

Kompani Kmicia:
Jaromir Kokosiński
Porucznik i przyjaciel pana Kmicica, „godny kompanion” był mężczyzną olbrzymiej postury, którego przezywali „Pypka”. Na czole jego widniała straszliwa blizna, która przechodziła potem przez oko i policzek. Poza tym w oczy rzucał się jego wąs – krótszy z jednej strony. W Smoleńskiem za porwanie panny, zabójstwo i podpalenie skazano go „na utratę czci i gardła”. Przed karą chroniła go wojna i protekcja pana Kmicica, który był jego rówieśnikiem i sąsiadem („fortuny ich w Orszańskiem, póki swojej pan Jaromir nie przehulał, leżały o miedzę”).
Ranicki
Ten szlachcic herbu Suche Komnaty, „zawadiaka w ręcznym spotkaniu niezrównany” pochodzący z województwa mścisławskiego, został wypędzony na banicję ze swego okręgu, ponieważ zabił dwóch szlacheckich posesjonatów: „Jednego w pojedynku usiekł, drugiego bez boju z rusznicy zastrzelił”. Z tego powodu nie posiadał mienia, choć odziedziczył po przodkach znaczne mienie. Przed ujęciem chroniła go wojna.
Rekuć-Leliwa
Jako jedyny z kompanów Kmicica nie był ścigany przez prawo. Nie znaczyła to jednak, że swym postępowaniem dawał wzór. Walczył przy Kmicicu, odkąd trzy lata temu przegrał w kości i przepił swą fortunę.
Uhlik
Ten Smoleńszczanin „za rozpędzenie trybunału bezecnym ogłoszony i na gardło skazany”, uzyskał schronienie w oddziale Andrzeja Kmicica, ponieważ pięknie grywał na czekaniku.
Kulwiec-Hippocentaurus
Choć dorównywał Kokosińskiemu wzrostem, przewyższał go siłą.
Zend
Był kawalkatorem, który potrafił udawać wszelkie ptactwo. O jego pochodzeniu nie było pewnych informacji: „choć się szlachcicem kurlandzkim powiadał”. W kompani Kmicica zajmował się ujeżdżaniem koni, co z pewnością pomagało mu w życiu (pobierał za to „lafę”), ponieważ nie posiadał fortuny.
Kanneberg
Ten pułkownik był krewnym Karola Gustwa. Już od wczesnego dzieciństwa pobierał nauki od włoskich mistrzów walki, dlatego też nie miał sobie równego w armii szwedzkiej. Zginął w Jarosławiu z ręki Michała Wołodyjowskiego.

Witowski
Ten stary i doświadczony żołnierz był kasztelanem sandomierskim.

Michałko
Ten pacholik księży w Rudniku powiadomił porucznika Szandarowskiego o pobycie Karola Gustawa na plebani. Tą informacją rozpoczął krwawą bitwę, podczas której z odwagą zdobył chorągiew szwedzką. W konsekwencji tego czynu Stefan Czarniecki powiedział po walce, że Michałko podczas pierwszego posiedzenia sejmu będzie „równy stanem wszystkich waszmościom”.

Ketling, Hassling-Ketling of Elgin
Ten szkocki szlachcic o angielskich korzeniach pojawił się również (prócz Potopu) w trzeciej części Trylogii Henryka Sienkiewicza. Niegdyś był oficerem rajtarii księcia wojewody wileńskiego. Nigdy nie ujawnił Oleńce, że darzył ją szczerym uczuciem. Zginął podczas oblężenia Kamieńca (gdzie pełnił rolę dowódcy artylerii), kiedy, ze względów honorowo-religijnych, wysadził go. Pierwowzorem postaci był Major Hejking - Kurlandczyk pochodzenia niemieckiego w służbie Króla Polski, dowodzący artylerią w Kamieńcu Podolskim w trakcie II wojny tureckiej.

Grodzicki
Był generałem pod wodzą Jana Kazimierza.

Bies
Był polskim szlachcicem herbu Kornia, zwanym na dworze Bogusława Radziwiłła, do którego był bardzo przywiązany - Cornutusem. Od najmłodszych lat służył w wojskach zagranicznych.

Von Rsesel
Ten oficer w randze kapitana walczył w pruskim regimencie Bogusława Radziwiłła.

Hamilton
Był Anglikiem w służbie szwedzkiej, komendantem w Poniewieżu. Zginął „rozniesiony na szablach” przez Tatarów pod przydrożnym krzyżem w bitwie w Androniszkach.

strona:    1    2    3    4    5    6  

Zobacz inne artykuły:

Inne
Charakterystyka Aleksandry Billewiczówny
Charakterystyka Andrzeja Kmicica / Babinicza
Czas i miejsce akcji „Potopu”
Geneza i okoliczności powstania „Potopu”
„Potop” - TOM I - streszczenie szczegółowe
Przegląd bohaterów historycznych „Potopu”
„Potop” - TOM II - streszczenie szczegółowe
Obraz XVII-wiecznego społeczeństwa w powieści Henryka Sienkiewicza
„Ku pokrzepieniu serc” - znaczenie utworu „Potop”
Bohaterowie fikcyjni oraz znani z historii, a nieobecni we współczesnych podręcznikach
Sposoby kreowania postaci w powieści „Potop”
„Potop” - TOM III - streszczenie szczegółowe
Język i styl powieści historycznej „Potop”
„Potop” Henryka Sienkiewicza jako powieść historyczna
Kompozycja i artyzm powieści „Potop”
Tło historyczne „Potopu” - stosunki polsko-szwedzkie w XVII wieku
Streszczenie „Potopu” w pigułce
Jan Onufry Zagłoba - charakterystyka
Motyw miłości w „Potopie”
Szczegółowy plan wydarzeń „Potopu”
Powieść historyczna w dziewiętnastowiecznej Polsce
Janusz Radziwiłł - charakterystyka
Biografia Henryka Sienkiewicza
Filmowe adaptacje „Potopu”
Polscy powieściopisarze o „Potopie”
Krytycy literaccy i badacze o „Potopie”
Ciekawostki o Henryku Sienkiewiczu
Wypowiedzi o Sienkiewiczu
Kalendarium twórczości Henryka Sienkiewicza
Kalendarium życia Henryka Sienkiewicza
Najważniejsze cytaty z „Potopu”
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies