Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Dżuma

„Dżuma” - krótkie streszczenie



Liczba umierających stabilizuje się. Biedni zaczynają manifestować. Zamieszki zostają stłumione. Gazety donoszą o porządku w mieście. Tarrou odwiedza jeden z obozów kwarantanny. Ludzie przebywają tam w ciszy. Nie majką żadnego zajęcia. Są zapomniani. Przebywający w obozie sędzia Othon jest przybity i zaniedbany.

Tarrou opowiada o swym pochodzeniu. Był synem prokuratora. Gdy dowiedział się, że jego ojciec wydaje wyroki śmierci opuścił dom. Pragnął odkupić winy ojca. Tułał się po świecie. Poznał czym jest bieda. Chce nieść ludziom nadzieję dobrej śmierci. Zawsze staje po stronie ofiar. Pragnie zostać świętym. Rieux czuje się bardziej bohaterem. Chce ocalić swoje człowieczeństwo. Kąpiel w morzu Rieux i Tarrou oddala wizję dżumy.

Szpitale wciąż są pełne. Krematoria dalej spalają dziesiątki ciał dziennie. Obozy izolacyjne są przepełnione. Sędzia Othon wychodzi z obozu kwarantanny. Chce tam powrócić, by pomagać innym. Boże Narodzenie pozbawione jest swej atmosfery.

Grand czuje wielką tęsknotę za żoną. Przyjaciele odnajdują go błąkającego się po mieście. Przejawia oznaki choroby. Każe spalić swój notatnik. Pracował w nim nad pierwszym zdaniem swojej książki. Pojawiają się kolejne przypadki ozdrowień. W mieście pojawiają się szczury.

V
Ludzie mają nadzieję na zakończenie epidemii. Umierają tylko pojedyncze osoby. Jedną z nich jest sędzia Othon. Życie powoli powraca do normy. Jedyne obawy ma Cottard. Znika na wieść o cofaniu się epidemii. Na dżumę zapada Tarrou. Opiekuje się nim matka Bernarda. Wkrótce umiera. Rieux uświadamia sobie, że stracił najlepszego przyjaciela. Dżuma pozostawiła po sobie wiedzę i pamięć.

Rieux dowiaduje się o śmierci żony. Przyjmuje to chłodno. W lutym zostają otwarte bramy miasta. Do Oranu przyjeżdża żona Ramberta. Ludzie świętują. Rieux zdradza, że jest autorem opowieści o zarazie. Przy hotelu dowiaduje się, że jakiś szaleniec strzela do wiwatujących ludzi. Jest nim Cottard. Zostaje aresztowany.

Grand wysyła list do swej byłej żony. Znów pracuje nad zdaniem swej opowieści. Władze planują postawienie pomnika ofiarom dżumy. Rieux ma świadomość, że bakcyl dżumy nigdy nie umiera. Epidemia zawsze może powrócić.




strona:    1    2  

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Dżuma” - streszczenie szczegółowe
„Dżuma” - krótkie streszczenie
Albert Camus - życiorys
Kompozycja „Dżumy” Alberta Camusa
Struktura „Dżumy” Alberta Camusa
Czas i miejsce akcji „Dżumy”
Problematyka „Dżumy” Alberta Camusa
„Dżuma” - plan wydarzeń
Egzystencjalizm w „Dżumie”
Dramat postaw moralnych w „Dżumie” Camusa
Co symbolizuje „dżuma” z powieści Camusa?
Portret lekarza w „Dżumie” Alberta Camusa
„Dżuma” - moralne przesłanie utworu
Jak zmienił się Oran w wyniku epidemii dżumy?
„Dżuma” jako powieść o wojnie
„Dżuma” jako poowieść o śmierci
„Dżuma” jako powieść o złu - motyw zła
„Dżuma” jako powieść parabola
Motyw przyjaźni w „Dżumie”
Jak zachowywali się bohaterowie wobec dżumy w powieści Camusa?
Motyw przemiany w „Dżumie”
Motyw apokalipsy w „Dżumie”
Motyw pracy w „Dżumie”
Motyw ludzkiej solidarności w „Dżumie”
Motyw cierpienia w „Dżumie”
Motyw choroby w „Dżumie”
Co oznacza twierdzenie „bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie znika”?
Najważniejsze cytaty z powieści „Dżuma”
Postawy ludzi wobec zagrożenia w „Dżumie” Camusa
Znaczenie motta powieści „Dżuma”
Nawiązania w kulturze do „Dżumy”
Bibliografia
Bezpośrednie odwołania do innych dzieł literackich w „Dżumie”




Bohaterowie
Doktor Bernard Rieux - charakterystyka
Jean Tarrou - charakterystyka
Ojciec Paneloux - charakterystyka
Raymond Rambert - charakterystyka
Cottard - charakterystyka
Joseph Grand - charakterystyka
Pozostali bohaterowie „Dżumy”



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies