Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Dżuma

Motyw przyjaźni w „Dżumie”



W „Dżumie” bardzo ważne są relacje łączące poszczególnych bohaterów. Stan zagrożenia sprawia, że tworzą się w specyficznych warunkach zagrożenia dżumą. Postaci często połączyły wspólne wyznawane zasady moralne.

Najlepszym przykładem przyjacielskich relacji jest związek między Bernardem Rieux a Jeanem Tarrou. Poznają się przypadkowo, po pojawieniu się zdechłych szczurów. Ich relacje wraz z rozwojem choroby zacieśniają się. Łączy ich wspólny cel. Walka ze złem, jakim jest dżuma. Wywodzą się z różnych środowisk. Rieux reprezentuje świat biedy, zaś Tarrou to syn prokuratora. Najważniejsze jest jednak, że są gotowi do wszelkich poświęceń dla innych.

Doktor z zaangażowaniem wykonuje swój zawód. Tarrou jest inicjatorem powstania społecznych oddziałów sanitarnych. Mają one wesprzeć służby medyczne. Odtąd mężczyźni wiele czasu spędzają razem. Między innymi wspólnie odwiedzają chorych. W wyniku zamiany hotelu na stację kwarantanny Tarrou przeprowadza się do doktora. Wspólnie odbywają kąpiel w morzu. To pomaga im choć na chwilę zapomnieć o szalejącej chorobie.

Rieux przedstawiając Tarrou matce, mówi o nim jako o przyjacielu. Potwierdza to także podczas rozmowy na tarasie. Wówczas Jean zwierza się. Mówi o swym dotychczasowym życiu. Obaj mężczyźni są ateistami. Najważniejsze jest dla nich życie ludzkie.

Ciosem dla Bernarda jest śmierć przyjaciela. Szczególnie, że przychodzi, gdy fala epidemii wygasa. Do końca czuwa przy jego łóżku. Nie okłamuje go, o stanie zdrowia. Gdy umiera, doktor zdaje sobie sprawę, że stracił najlepszego przyjaciela. Później wielokrotnie rozmyśla o Tarrou. Przypomina sobie słowa przyjaciela. Na łożu śmierci powiedział, że odnalazł spokój.

Rieux i Tarrou połączyła wspólna walka z epidemią. Wyznawali też podobne zasady. Ich przyjaźń rodziła się w trudnych chwilach. Nie mieli szans, by tak naprawdę się poznać. Wspierali się w walce ze złem. Nie pozwolili dojść do głosu zwątpieniu.

Sympatią darzy również Rieux urzędnika merostwa Josepha Granda. Uznaje za jednego z najbardziej wartościowych ludzi, jakich zna. Szanuje jego skromność. Z zainteresowaniem odnosi się do specyficznego hobby polegającego na ciągłym poprawianiu pierwszego zdania książki. Uważa, że jest on symbolem walki z chorobą. Towarzyszy mu w chorobie. Na jego prośbę pali rękopis książki.


Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Dżuma” - streszczenie szczegółowe
„Dżuma” - krótkie streszczenie
Albert Camus - życiorys
Kompozycja „Dżumy” Alberta Camusa
Struktura „Dżumy” Alberta Camusa
Czas i miejsce akcji „Dżumy”
Problematyka „Dżumy” Alberta Camusa
„Dżuma” - plan wydarzeń
Co symbolizuje „dżuma” z powieści Camusa?
Portret lekarza w „Dżumie” Alberta Camusa
„Dżuma” - moralne przesłanie utworu
Jak zmienił się Oran w wyniku epidemii dżumy?
Egzystencjalizm w „Dżumie”
Dramat postaw moralnych w „Dżumie” Camusa
Motyw przyjaźni w „Dżumie”
Jak zachowywali się bohaterowie wobec dżumy w powieści Camusa?
„Dżuma” jako powieść o wojnie
„Dżuma” jako poowieść o śmierci
„Dżuma” jako powieść o złu - motyw zła
„Dżuma” jako powieść parabola
Motyw przemiany w „Dżumie”
Motyw apokalipsy w „Dżumie”
Motyw pracy w „Dżumie”
Motyw ludzkiej solidarności w „Dżumie”
Motyw cierpienia w „Dżumie”
Motyw choroby w „Dżumie”
Co oznacza twierdzenie „bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie znika”?
Najważniejsze cytaty z powieści „Dżuma”
Postawy ludzi wobec zagrożenia w „Dżumie” Camusa
Znaczenie motta powieści „Dżuma”
Nawiązania w kulturze do „Dżumy”
Bibliografia
Bezpośrednie odwołania do innych dzieł literackich w „Dżumie”




Bohaterowie
Doktor Bernard Rieux - charakterystyka
Jean Tarrou - charakterystyka
Ojciec Paneloux - charakterystyka
Raymond Rambert - charakterystyka
Cottard - charakterystyka
Joseph Grand - charakterystyka
Pozostali bohaterowie „Dżumy”



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies