Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Dżuma

Ojciec Paneloux - charakterystyka



Ojciec Paneloux to „uczony i wojujący jezuita (…)”. Cieszy się wielkim poważaniem wśród mieszkańców miasta. W miesiąc po ogłoszeniu stanu dżumy wygłasza płomienne kazanie. Uznaje, że zaraza jest karą bożą za grzechy mieszkańców miasta. „Bracia moi, doścignęło was nieszczęście, bracia moi, zasłużyliście na nie”. Głosi, zgodne z katolicką doktryną, hasła przyjmowania wszystkich „darów” Boga z miłością. Twierdzi, że zaraza jest karą za zapomnienie o codziennej modlitwie. Uważa gorliwą modlitwę za jedyny sposób walki z dżumą.

Tak opisuje go narrator w momencie, gdy ojciec wygłasza swoje pierwsze kazanie: „Był średniego wzrostu, ale krępy. Kiedy oparł się na poręczy ambony, ściskając drzewo wielkimi rękami, widać było tylko szeroki, czarny kształt z dwiema czerwonymi plamami policzków pod stalowymi okularami. Głos miał mocny, namiętny, który rozbrzmiewał daleko (…)”.

Gdy został zapytany o to, czy dołączy do formacji sanitarnych Tarrou – zgadza się natychmiast. Uznaje za swój kapłański obowiązek niesienie ukojenia umierającym. Doświadczeniem, które zmienia nieco poglądy zakonnika jest śmierć w katuszach synka sędziego Othona.

Rieux zarzuca mu, że śmierć niewinnego dziecka nie może być karą za grzechy. Po tym zdarzeniu wygłasza drugie kazanie. Nie mówi już „wy” do zgromadzonych wiernych, ale „my”. Zalicza siebie do grona dotkniętych dżumą.

Za konieczną uznaje cnotę zgody na cierpienie i przyjmowanie go z dziękczynieniem. Mówi też o konieczności niesienia sobie wzajemnej pomocy.

Przyjmuje śmierć z godnością. Nie pozwala gospodyni wezwać do siebie doktora. Dopiero, gdy kona zabrano go do szpitala. Jezuita umiera na dżumę z krzyżem w ręku. Odmawia doktorowi, gdy ten proponuje mu towarzystwo: „Dziękuję. Ale zakonnicy nie mają przyjaciół. Wszystko złożyli Bogu”.


Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Dżuma” - streszczenie szczegółowe
„Dżuma” - krótkie streszczenie
Albert Camus - życiorys
Kompozycja „Dżumy” Alberta Camusa
Struktura „Dżumy” Alberta Camusa
Czas i miejsce akcji „Dżumy”
Problematyka „Dżumy” Alberta Camusa
„Dżuma” - plan wydarzeń
Egzystencjalizm w „Dżumie”
Dramat postaw moralnych w „Dżumie” Camusa
Co symbolizuje „dżuma” z powieści Camusa?
Portret lekarza w „Dżumie” Alberta Camusa
„Dżuma” - moralne przesłanie utworu
Jak zmienił się Oran w wyniku epidemii dżumy?
„Dżuma” jako powieść o wojnie
„Dżuma” jako poowieść o śmierci
„Dżuma” jako powieść o złu - motyw zła
„Dżuma” jako powieść parabola
Motyw przyjaźni w „Dżumie”
Jak zachowywali się bohaterowie wobec dżumy w powieści Camusa?
Motyw przemiany w „Dżumie”
Motyw apokalipsy w „Dżumie”
Motyw pracy w „Dżumie”
Motyw ludzkiej solidarności w „Dżumie”
Motyw cierpienia w „Dżumie”
Motyw choroby w „Dżumie”
Co oznacza twierdzenie „bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie znika”?
Najważniejsze cytaty z powieści „Dżuma”
Postawy ludzi wobec zagrożenia w „Dżumie” Camusa
Znaczenie motta powieści „Dżuma”
Nawiązania w kulturze do „Dżumy”
Bibliografia
Bezpośrednie odwołania do innych dzieł literackich w „Dżumie”




Bohaterowie
Doktor Bernard Rieux - charakterystyka
Jean Tarrou - charakterystyka
Ojciec Paneloux - charakterystyka
Raymond Rambert - charakterystyka
Cottard - charakterystyka
Joseph Grand - charakterystyka
Pozostali bohaterowie „Dżumy”



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies