Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Granica

Powieść brukowa czy arcydzieło polskiej literatury – „Granica” Nałkowskiej



„Granica” Zofii Nałkowskiej to jedna z najważniejszych polskich powieści z dwudziestolecia międzywojennego. Autorka charakteryzuje w niej ludzkie postawy. Opisuje cechy charakteru i przemianę jaka dokonuje się w bohaterach.

Utwór oparty jest na schemacie charakterystycznym dla romansów i literatury brukowej. Pan z dobrego domu pożąda prostej i ubogiej dziewczyny. Ta zakochuje się w nim. Marzy o wspólnym życiu. W międzyczasie mężczyzna oświadcza się innej kobiecie. Nadal jednak utrzymuje stosunki z kochanką. Narzeczona dowiaduje się o romansie. Wybacza jednak zdradę. Wychodzi za niego za mąż. Postać kochanki nie znika jednak z ich życia. Doprowadza to do tragicznego finału.

Zarysowana fabuła mogłaby stać się podstawą do napisania scenariusza rodem z harlequina. Nałkowska ukazuje typowy trójkąt miłosny. Związki łączą – Zenona, Justynę i Elżbietę. Dodatkowo ich perypetie miłosne łączą się z wątkami kryminalnymi. To głównie scena napaści Justyny na Ziembiewicza i oblanie go kwasem, a także samobójstwo głównego bohatera.

Jednak wątek romansu stanowi jedynie tło utworu Nałkowskiej. Najważniejsze są w nim uniwersalne przesłania moralne, obyczajowe i filozoficzne. Autorka zastanawia się nad kondycją człowieka. Zadaje trudne pytania o wolność, rolę wierności ideałom i cierpienie. Zastanawia się też nad kwestią starości. Charakteryzuje ówczesne polskie społeczeństwo i podziały w nim występujące.

Z tego powodu trudno „Granicę” nazwać powieścią brukową. Dzięki poruszeniu wielu wątków oraz językowi możemy utwór ten zaliczyć do jednych z najważniejszych w polskiej literaturze. Na miano arcydzieła jednak, moim zdaniem, nie zasługuje.

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Granica” - krótkie streszczenie
„Granica” - streszczenie szczegółowe z testem
„Granica” - czas i miejsce akcji
„Granica” - plan wydarzeń
Droga kariery Zenona Ziembiewicza
„Granica” - interpretacja i wieloznaczność tytułu
„Granica” - informacje wstępne
Kariera Zenona Ziembiewicza
Romans Zenona z Justyną w „Granicy”
Życiorys i twórczość Nałkowskiej
Cechy powieści Nałkowskiej „Granica”
Miłość Zenona i Elżbiety w „Granicy”
Filozofia w „Granicy” - „Jakimi ludźmi jesteśmy naprawdę? Czy takimi, jakimi nas widzą inni, czy też takimi, za jakich sami się uważamy?”
Problem moralności w „Granicy”
Obraz społeczeństwa w „Granicy”
Obrona i oskarżenie Ziembiewicza
Kariera i władza w „Granicy”
Geneza „Granicy” Nałkowskiej
Granice w powieści
Znaczenie kamienicy Kolichowskiej
Granica psychologiczna w powieści Nałkowskiej - „Musi coś przecież istnieć, jakaś granica, za którą nie wolno przejść, za którą przestaje się być sobą”
Granica filozoficzna w powieści Nałkowskiej – „jesteśmy takimi, jakimi nas widzą inni, czy też takimi, za jakich sami się uważamy?”
Granica jako bariera społeczna w powieści Nałkowskiej
Granice moralne w powieści Nałkowskiej - względność dobra i zła
Miłość Elżbiety do Awaczewicza w „Granicy”
Zofia Nałkowska - biogram
Wymowa filozoficzna „Granicy”
Ostatnie lata życia Cecylii Kolichowskiej
Losy Jasi Gołąbskiej w „Granicy”
Schemat boleborzański w „Granicy”
Najważniejsze cytaty z „Granicy”
Powieść brukowa czy arcydzieło polskiej literatury – „Granica” Nałkowskiej
Bibliografia




Bohaterowie
Zenon Ziembiewicz - charakterystyka
Justyna Bogutówna - charakterystyka
Elżbieta Biecka (później Ziembiewicz) - charakterystyka
Cecylia Kolichowska (z domu Biecka) - charakterystyka
Karol Wąbrowski - charakterystyka
Joanna z Niemierów Ziembiewicz - charakterystyka
Walerian Ziembiewicz - charakterystyka
Pozostali bohaterowie „Granicy”



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies