Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lalka

Na czym polegał tragizm Stanisława Wokulskiego?



Stanisław Wokulski to postać na wskroś tragiczna. Przede wszystkim jest rozdarty między ideałami romantyka i pozytywisty. Doktor Szuman mówi o nim: „Stopiło się w nim dwu ludzi: romantyk sprzed roku sześćdziesiątego i pozytywista z siedemdziesiątego. To, co dla patrzących jest sprzeczne, w nim samym jest najzupełniej konsekwentne.”. W jego duszy wciąż toczyła się walka między rozumem i sercem.

Stach wierzy w nieskazitelne uczucie do kobiety. Jest dla niego poświęcić wszystko, nawet życie. Z drugiej liczą się dla niego kariera, praca i możliwość pomagania innym. Fascynuje go nauka i współczesne odkrycia oraz wynalazki.

W młodości Wokulski doznaje wielu upokorzeń. Jest wyśmiewany za swój pociąg do nauki i zajmowanie się czytaniem książek. Jego własny ojciec zabiera mu zarobione pieniądze, chcąc wygrać proces o dawny majątek. Nieszczęśliwie kończy się także udział Wokulskiego w powstaniu styczniowym. Zostaje zesłany na Syberię do pracy, podczas której odmraża sobie dłonie. Po powrocie do kraju nie potrafi znaleźć sobie miejsca. Naukowcy uważają go za prostego kupca, a kupcy kpią z jego naukowych aspiracji. By wyrwać się z nędzy żeni się ze starą Minclową. Nie kocha kobiety, jednak przez kilka lat małżeństwa cierpliwie znosi prześladowania żony. Po jej śmierci po raz pierwszy spotyka w teatrze Izabelę, od tego momentu zmienia się całe jego życie. Mężczyzna podporządkowuje się szaleńczej miłości. Samotny i rozdarty Stanisław czuje się na wojnie. Wyjechał, aby zarobić pieniądze, Chciał przekonać dla siebie arystokrację. Tęsknił za krajem i Izabelą.

Swoje życie Wokulski podsumował w słowach o walce z przeciwnościami losu: „Na walkę z otoczeniem, do którego nie przystawał. Gdy miał ochotę uczyć się, nie mógł, ponieważ w jego kraju potrzebowano nie uczonych, ale — chłopców i subiektów sklepowych. Gdy chciał służyć społeczeństwu, choćby ofiarą własnego życia, podsunięto mu fantastyczne marzenia zamiast programu, a potem — zapomniano o nim. Gdy szukał pracy, nie dano mu jej, lecz wskazano szeroki gościniec do ożenienia się ze starszą kobietą dla pieniędzy. Gdy nareszcie zakochał się i chciał zostać legalnym ojcem rodziny, kapłanem domowego ogniska, którego świętość wszyscy dokoła zachwalali, postawiono go w położeniu bez wyjścia. Tak, że nie wie nawet, czy kobieta, za którą szalał, jest zwykłą kokietką o przewróconej głowie, czy może taką jak on zbłąkaną istotą, która nie znalazła właściwej dla siebie drogi.Mimo że Stanisława otaczają przyjaciele – Rzecki, Ochocki, Szuman – tak naprawdę zawsze jest sam. Nikt nie jest w stanie zrozumieć popędów jego duszy. Nikt nie rozumie wyjątkowego uczucia jakim darzy Izabelę Łęcką. Związek z nią to z jednej strony przekleństwo. Kobieta świadomie go kokietuje i wykorzystuje jego miłość, bawi się nim. Z drugiej bohater często powtarza, że gdyby nie ona nie wzbogaciłby się. Widzi upadek polskiego społeczeństwa, jednak w pojedynkę nie jest w stanie uzdrowić tej sytuacji.

Wokulski to człowiek wielu przeciwności. O sobie mówi: „We mnie jest dwu ludzi — mówił — jeden zupełnie rozsądny, drugi wariat.”. Wciąż targają nim wątpliwości. Nie wie, jaką drogę życiową obrać. Zastanawia się, czy zadbać o własne szczęście. Myśli również, czy poświęcić się dla dobra innych, wspierać kraj i potrzebujących. Inną drogą jest doceniana przez niego kariera naukowa. Rezygnuje z niej, pragnąc budować szczęście z Izabelą.

Kupcowi galanteryjnemu często towarzyszą myśli samobójcze. Czasem marzył o takim rozwiązaniu. Zauważa to profesor Geist w Paryżu. Uważa, że najlepszym rozwiązaniem byłaby dla niego śmierć. Gdy dowiaduje się, że Izabela romansuje za jego plecami i wciąż nim pogardza, decyduje się na samobójstwo. W ostatniej chwili ratuje go dróżnik Wysocki.

O bohatera świadczy również zakończenie powieści. Nie dowiadujemy się ostatecznie co stało się z Wokulskim. Do Warszawy docierają sprzeczne informacje. Z jednej strony mógł udać się w daleką podróż do Indii, Chin, Japonii i Ameryki. Inną możliwością jest wyjazd do Paryża i udział w eksperymentach profesora Geista. Bohatera widziano prawdopodobnie również w kraju, gdy kupował materiały wybuchowe w kopalni na Śląsku. Potem następuje wybuch w ruinach zamku w Zasławku.

Zobacz inne artykuły:

Inne
Dzieje Wokulskiego
„Lalka” – krótki plan wydarzeń
„Lalka” – szczegółowy plan wydarzeń
„Lalka”- streszczenie szczegółowe z testem
„Lalka” – krótkie streszczenie
Stanisław Wokulski jako bohater przełomu epok
Ignacy Rzecki – charakterystyka
Interpretacja tytułu „Lalki”
Czas i miejsce akcji w „Lalce”
Najważniejsze problemy w „Lalce”
Tematyka „Lalki”
Cechy romantyczne i pozytywistyczne Stanisława Wokulskiego
Obraz społeczeństwa polskiego w „Lalce”
Tomasz Łęcki - charakterystyka
Izabela Łęcka - charakterystyka
Julian Ochocki - charakterystyka
Kompozycja „Lalki”
Narracja „Lalki” Prusa
Ocena Izabeli Łęckiej
Bolesław Prus - biografia
Geneza „Lalki” Prusa
Gatunki występujące w „Lalce”
Stanisław Wokulski romantyk czy pozytywista
„Lalka” Prusa. Obrona romantyzmu czy rozstanie z mitem? Argumenty za i przeciw.
Motyw przyjaźni w „Lalce” Prusa
Motyw pieniędzy w „Lalce” Bolesława Prusa
„Lalka” jako powieść o społecznym rozkładzie
„Lalka” jako powieść o nędzy i bogactwie
Filozofia w „Lalce” Prusa
„Lalka” jako powieść o marzeniach
Pozytywizm w „Lalce” Prusa
„Lalka” jako powieść o samotności
Wątek miłosny w „Lalce” Bolesława Prusa
Ludności niemiecka w „Lalce”
Doktor Szuman – charakterystyka
Kazimiera Wąsowska - charakterystyka
Henryk Szlangbaum – charakterystyka
Kazimierz Starski – charakterystyka
Prezesowa Zasławska – charakterystyka
Hrabina Joanna Karolowa – charakterystyka
Helena Stawska – charakterystyka
Na czym polegał tragizm Stanisława Wokulskiego?
Proces o lalkę w utworze Bolesława Prusa
Tło historyczne w „Lalce”
Lud miejski w „Lalce”
Mieszczaństwo w „Lalce”
Zdeklasowana szlachta w „Lalce”
Stanisław Wokulski - charakterystyka
Scharakteryzuj studentów i ich relacje ze społeczeństwem w „Lalce” Prusa
Próba samobójcza Stanisława Wokulskiego bohatera „Lalki” Prusa
Działalność filantropijna Stanisława Wokulskiego
Jak Prus zakończył „Lalkę” i dlaczego tak?
Humor w „Lalce”
Trzy pokolenia idealistów w „Lalce” scharakteryzuj i porównaj postawy i marzenia Ignacego Rzeckiego, Stanisława Wokulskiego, Juliana Ochockiego
Struktura przestrzenna w „Lalce”
Opis Warszawy w „Lalce”
Wielowymiarowość „Lalki” Bolesława Prusa
Symbole w „Lalce” Prusa
Opis Powiśla w „Lalce”
Opis Paryża w „Lalce”
Okoliczności śmierci Ignacego Rzeckiego
Opisz stosunki Rzeckiego z Heleną Stawską
Światopogląd Ignacego Rzeckiego
Kompozycja i styl „Lalki”
Cechy gatunkowe „Lalki”
Twórczość Prusa - kalendarium
Bolesław Prus - kalendarium życia
Nawiązania do „Lalki” w kulturze
Dzieciństwo i młodość Stanisława Wokulskiego
Cytaty opisujące wygląd Paryża w „Lalce” Prusa
Cytaty opisujące wygląd Warszawy w „Lalce” Prusa
Przyjaźń Rzeckiego z Katzem
„Lalka” - najważniejsze cytaty
„Lalka” Bolesława Prusa - sprawdzian ze znajomości lektury z odpowiedziami
Czy znasz Lalkę Bolesława Prusa? – test z odpowiedziami
Pod czyim nazwiskiem Wokulski kupił kamienicę Łęckich?
W jakich okolicznościach Wokulski po raz pierwszy zwrócił się do Izabeli po angielsku?
Co było wykryte na kamieniu w „Lalce” Prusa
Pierwsza miłość prezesowej Zasławskiej
Opowieść Węgiełka o historii kamienia w Zasławiu
Kwestionariusz osobowy Wokulskiego
Kim był Węgiełek?
Kim był Wirski?
Kim był Mraczewski?
Kim była pani Meliton?
Bibliografia
Kim był Rossi?
Kim był Wiliam Colins?
Z kim się ożenił Węgiełek?
Z kim chciał wyswatać Wokulskiego Ignacy Rzecki?
Jak zareagował Wokulski, gdy inkasent Oberman zgubił ponad 400 rubli?



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies