aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Romantyzm

Oda do młodości - interpretacja i analiza



„Niech nad martwym wzlecę światem
W rajską dziedzinę ułudy:
Kędy zapał tworzy cudy,
Nowości potrząsa kwiatem
I obleka w nadziei złote malowidła”.
Podmiot pragnie wzlecieć nad „martwym światem”, czyli rozgrabioną przez oprawców Polską, pozostającą pod obcym panowaniem. Chciałby się przenieść do krainy marzeń i cudów, gdzie zaangażowanie i nadzieja przesądzają o zwycięstwie. Ten, kto dożywa sędziwego wieku i powoli przygotowuje się na śmierć, powinien mieć szansę na dostrzeżenie w ostatnich dniach życia świata przez pryzmat młodości i jej atrybutów:
„Niechaj, kogo wiek zamroczy,
Chyląc ku ziemi poradlone czoło,
Takie widzi świata koło,
Jakie tępymi zakreśla oczy”.
Świat starych to pokryty mgłą „obszar gnuśności zalany odmętem”. Opisując go, poeta nie waha się użyć retoryki brzydoty, świat pokrywają bowiem „wody trupie”, jest martwy („szkieletów ludy”, „wody trupie”), wypełniony jednostkami ospałymi, bezczynnymi. Ludzie są niczym „płazy w skorupie”, cechuje ich egoizm:
„Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem”.

Samotność i skupienie tylko na swoich potrzebach sprawia, iż tacy ludzie nie zostawiają po sobie żadnego śladu istnienia, ich śmierć nie ma znaczenia w większym kontekście. Na szczęście świat „starych” odchodzi już w przeszłość. Chaos „krajów zamętu i nocy”, skłóconych, zwaśnionych przemija:
„Świat rzeczy stanął na zrębie”.

„Starych” zastąpią „młodzi”. Nastanie nowa rzeczywistość, „wychodzący z zamętu świat ducha” powstanie „z bożej mocy”. Będzie to „rajska dziedzina ułudy”, kraina, w której:
„(…)zapał tworzą cudy,
Nowości potrząsa kwiatem
I obleka w nadziei złote malowidła”.
Autor w powtarzających się apostrofach ukazuje młodość jako siłę sprawczą nowego świata. Tytułowa bohaterka wzleci nad światem, doda ludziom skrzydeł:
„Młodości! ty nad poziomy
Wylatuj, a okiem słońca
Ludzkości całe ogromy
Przeniknij z końca do końca”.
Młodość posiada taką siłę, iż może unieść się ponad „poziomy”, czyli ukazać rzeczywistość z innej perspektywy, pod innym kątem.
Nowy świat wypełnią ludzie posiadający cele i pragnienia wyższe, niż ich poprzednicy. Będzie ich cechowała gotowość do wspólnych działań, chęć bezinteresownego poświęcenia się dla dobra sprawy, stawianie potrzeba drugiego człowieka przez swoimi pragnieniami. W walce o szczęście innych nie powstrzyma ich nic, chyba że śmierć. Odwagę i oddanie młodych doskonale uplastycznia przywołanie przez Mickiewicza postaci Herkulesa:
„Dzieckiem w kolebce kto łeb urwał Hydrze,
Ten młody zdusi Centaury,
Piekłu ofiarę wydrze,
Do nieba pójdzie po laury”.

Młode pokolenie zjednoczy się w dążeniu do zrealizowania wspólnych celów:
„Razem, młodzi przyjaciele!…
W szczęściu wszystkiego są wszystkich cele;
Jednością silni, rozumni szałem,
Razem, młodzi przyjaciele!…”.

Podmiot wzywa do osiągnięcia pełnej jedności, to ona zapewni sukces wspólnych przedsięwzięć:
„Zestrzelmy myśli w jedno ognisko
I w jedno ognisko duchy!...”.
Nad uwypukleniem przez Mickiewicza roli wspólnoty w realizowaniu celów rozwodzi się Polańczyk: „Podmiot liryczny podkreśla także ogromną rolę przyjaźni, wspólnoty, zbiorowości opartej na zasadach współpracy i wzajemnej życzliwości. R a z e m można zdziałać wiele, można – do czego patetycznie wzywa utwór skierować świat w stronę prawdziwej wolności. Nad wymową utworu ciąży oświeceniowy racjonalizm przesycony jednakże romantycznym sposobem myślenia” (D. Polańczyk, dz. cyt.).

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9  

Zobacz inne artykuły:

Mickiewicz Adam
Oda do młodości - interpretacja i analiza
Bakczysaraj - interpretacja i analiza
Widok gór ze stepów Kozłowa - interpretacja i analiza
Burza - interpretacja i analiza
Żegluga - interpretacja i analiza
Cisza morska - interpretacja i analiza
Stepy akermańskie - interpretacja i analiza
„Sonety krymskie” - streszczenie ogólne
Romantyzm „Sonetów krymskich”
Recepcja „Sonetów krymskich”
Język „Sonetów krymskich”
Problematyka „Sonetów krymskich”
Podział wewnętrzny „Sonetów krymskich”
Zmagania Mickiewicza z sonetem
Okoliczności powstania „Sonetów krymskich”
Polały się łzy - interpretacja i analiza
Nad wodą wielką i czystą - interpretacja i analiza
Snuć miłość - interpretacja i analiza
Liryki lozańskie - geneza i charakterystyka
Do matki Polki - interpretacja i analiza
Niepewność - interpretacja i analiza
Do M*** - interpretacja i analiza
Zima miejska - interpretacja i analiza
Lilje - interpretacja i analiza
Pani Twardowska - interpretacja i analiza
To lubię - interpretacja i analiza
Powrót taty - interpretacja i analiza
Rybka - interpretacja i analiza
Świtezianka - interpretacja i analiza
Ajudah - interpretacja i analiza
Świteź - interpretacja i analiza
Pielgrzym - interpretacja i analiza
Pierwiosnek - interpretacja i analiza
Czatyrdah - interpretacja i analiza
Ballady i romanse - opracowanie
Bajdary - interpretacja i analiza

Norwid Cyprian Kamil
Bema pamięci żałobny rapsod - interpretacja i analiza
Bema pamięci żałobny rapsod - wiadomości wstępne
Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie? - interpretacja i analiza
Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie? - wiadomości wstępne
Moja ojczyzna - interpretacja i analiza
Moja ojczyzna - wiadomości wstepne
Pielgrzym - interpretacja i analiza
Pielgrzym - wiadomości wstępne
Pióro - interpretacja i analiza
Pióro - wiadomości wstępne
W Weronie - interpretacja i analiza
W Weronie - wiadomości wstępne
Moja piosnka II - interpretacja i analiza
Do obywatela Johna Browne'a - interpretacja i analiza
Do obywatela Johna Browne'a - wiadomości wstępne
Fortepian Szopena - analiza
Fortepian Szopena - interpretacja
Fortepian Szopena - wiadomości wstępne

Słowacki Juliusz
Rozmowa z piramidami - interpretacja i analiza
Grób Agamemnona - interpretacja i analiza
Grób Agamemnona - motyw mogiły, grobu
Smutno mi Boże - interpretacja i analiza
Smutno mi, Boże! - wiadomości wstępne
Sowiński w okopach Woli - interpretacja i analiza
Sowiński w okopach Woli - wiadomości wstępne
Testament mój - interpretacja i analiza
Testament mój - wiadomości wstępne
Rozłączenie - interpretacja i analiza

Inne
Analiza porównawcza utworów „Oda do młodości” Adama Mickiewicza i „Do młodych” Adama Asnyka



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies