aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Romantyzm
„Aby naród cały, wielki,
Tak na krzyżu, w majestacie
Wnieść, położyć, uśpić cały
I przechować - na dzień chwały?”.
Oczywiście, jest to możliwe:
„- Złóż tu naród, nieś balsamy,
Mamy takie trumny, mamy”.
Po tych wszystkich złożonych przez tytułowe piramidy obietnicach ocalenia pamięci o zmarłych, przechowania idei zemsty oraz ciał pomordowanych na czas ponownej walki, w ostatniej części podmiot...pyta o możliwość złożenia swego „ducha”:
„Piramidy, czy została
Jeszcze jaka trumna głucha,
Gdzie bym złożył mego ducha,
Ażby Polska zmartwychwstała?”.
Tym razem słowa piramid różnią się od poprzednich zapewnień i zachęt do przekroczenia ich progów:
„- Cierp, a pracuj! i bądź dzielny,
Bo twój naród nieśmiertelny!
My umarłych tylko znamy,
A dla ducha trumn nie mamy”.
To nie piramidy mają uchronić „ducha” narodu Polskiego, lecz właśnie poeta. Musi pozostać dzielny, ciężko pracować i nie zapominać, że przecież jego ojczyzny nic nie złamie, żadna trumna nie jest w stanie pomieścić bijącego jeszcze serca.
Główną ideą wiersza Juliusza Słowackiego „Rozmowa z piramidami” jest pragnienie przeczekania ciężkiej sytuacji w zniewolonej po upadku powstania listopadowego Polsce i podjęcie ponownej próby odzyskania niepodległości, gdy przyjdzie dogodna chwila. Ważne jest, aby pielęgnować w sercach wspomnienie przelanej krwi, wylanych łez, pomordowanych ofiar – do sprecyzowania roli poety przyczyniają się właśnie upersonifikowane piramidy – swoiste sanktuarium wojny.
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Rozmowa z piramidami - interpretacja i analiza
„Aby naród cały, wielki,
Tak na krzyżu, w majestacie
Wnieść, położyć, uśpić cały
I przechować - na dzień chwały?”.
Oczywiście, jest to możliwe:
„- Złóż tu naród, nieś balsamy,
Mamy takie trumny, mamy”.
Po tych wszystkich złożonych przez tytułowe piramidy obietnicach ocalenia pamięci o zmarłych, przechowania idei zemsty oraz ciał pomordowanych na czas ponownej walki, w ostatniej części podmiot...pyta o możliwość złożenia swego „ducha”:
„Piramidy, czy została
Jeszcze jaka trumna głucha,
Gdzie bym złożył mego ducha,
Ażby Polska zmartwychwstała?”.
Tym razem słowa piramid różnią się od poprzednich zapewnień i zachęt do przekroczenia ich progów:
„- Cierp, a pracuj! i bądź dzielny,
Bo twój naród nieśmiertelny!
My umarłych tylko znamy,
A dla ducha trumn nie mamy”.
To nie piramidy mają uchronić „ducha” narodu Polskiego, lecz właśnie poeta. Musi pozostać dzielny, ciężko pracować i nie zapominać, że przecież jego ojczyzny nic nie złamie, żadna trumna nie jest w stanie pomieścić bijącego jeszcze serca.
Główną ideą wiersza Juliusza Słowackiego „Rozmowa z piramidami” jest pragnienie przeczekania ciężkiej sytuacji w zniewolonej po upadku powstania listopadowego Polsce i podjęcie ponownej próby odzyskania niepodległości, gdy przyjdzie dogodna chwila. Ważne jest, aby pielęgnować w sercach wspomnienie przelanej krwi, wylanych łez, pomordowanych ofiar – do sprecyzowania roli poety przyczyniają się właśnie upersonifikowane piramidy – swoiste sanktuarium wojny.
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies