aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Romantyzm
„Pani zapomnieć trudno,
Nie wygnać z myśli grzechu.
Zawsze na sercu nudno,
Nigdy na ustach śmiechu...”.
Ponadto w utworze możemy spotkać się ze zdaniami całkowicie złożonych z orzeczeń. Taki zabieg służy nie tylko dynamizacji akcji, ale nadaje opisywanym czynnościom dramatyzmu, sceniczności:
„Czekają. Przyszła zima,
Brata nie ma i nie ma.
Czekają; myślą sobie:
Może powróci z wiosną (…)”,
„I staje, i myśli, i słucha,
Słucha, zrywa się, bieży”.
Kolejną nowością, na jaką natknęli się pierwsi czytelnicy „Lilij”, jest wersyfikacja. Pozornie chaotyczna, zdominowana przez wiersze siedmiozgłoskowe, ale dopuszczająca również dziewięcio-, ośmio-, sześcio-, a nawet czterozgłoskowce. Tworzy to niezwykłą rytmikę i powoduje, iż zamiast na liczbie sylab, uwaga słuchacza koncentruje się na akcentach poszczególnych wersów.
strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Lilje - interpretacja i analiza
„Pani zapomnieć trudno,
Nie wygnać z myśli grzechu.
Zawsze na sercu nudno,
Nigdy na ustach śmiechu...”.
Ponadto w utworze możemy spotkać się ze zdaniami całkowicie złożonych z orzeczeń. Taki zabieg służy nie tylko dynamizacji akcji, ale nadaje opisywanym czynnościom dramatyzmu, sceniczności:
„Czekają. Przyszła zima,
Brata nie ma i nie ma.
Czekają; myślą sobie:
Może powróci z wiosną (…)”,
„I staje, i myśli, i słucha,
Słucha, zrywa się, bieży”.
Kolejną nowością, na jaką natknęli się pierwsi czytelnicy „Lilij”, jest wersyfikacja. Pozornie chaotyczna, zdominowana przez wiersze siedmiozgłoskowe, ale dopuszczająca również dziewięcio-, ośmio-, sześcio-, a nawet czterozgłoskowce. Tworzy to niezwykłą rytmikę i powoduje, iż zamiast na liczbie sylab, uwaga słuchacza koncentruje się na akcentach poszczególnych wersów.
strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies