aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Romantyzm
Efekt ten został osiągnięty dzięki otwierającej dzieło formie stylizowanego dialogu, jak i dzięki dalszej, przypominającej wyznanie części, pełnej powtórzeń i paralelizmów, np:
„Na każdym miejscu i o każdej dobie”.
Każdy z naszkicowanych przez autora obrazów dotyczących ukochanej – gra na harfie, partyjka szachów, widok kominka czy lektura książki o „starganych (…) kochanków nadziejach” jest skonstruowany w podobny sposób. Opiera się na schemacie wyliczenia kolejnych sytuacji, zaczynając od: „czy to…”, potem następuje opis i końcowy wers puentujący całość:
„Czy to na balu w chwilach odpoczynku
Siędziesz, nim muzyk tańce zapowiedział,
Obaczysz próżne miejsce przy kominku,
Pomyślisz sobie: on tam ze mną siedział”.
Utwór „Do M***” został napisany jedenastozgłoskowcem ze stałą średniówką po piątej sylabie. W tekście poeta sięgnął po stwarzające efekt powtarzalności rymy krzyżowe, np.:
„(…) smutnym wyrokiem
(…) nadzieje,
(…) głębokiem,
(…)nasze dzieje...”.
Wśród środków poetyckiego wyrazu wymienić należy przede wszystkim opisowe epitety („cień (…) dłuższy”, „koło żałobne”, „grubszym kirem”), liryczne metafory („Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie, Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił”), wzmocnione wykrzyknikiem rozkaźniki („Precz!”).
strona: 1 2 3 4
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Do M*** - interpretacja i analiza
Efekt ten został osiągnięty dzięki otwierającej dzieło formie stylizowanego dialogu, jak i dzięki dalszej, przypominającej wyznanie części, pełnej powtórzeń i paralelizmów, np:
„Na każdym miejscu i o każdej dobie”.
Każdy z naszkicowanych przez autora obrazów dotyczących ukochanej – gra na harfie, partyjka szachów, widok kominka czy lektura książki o „starganych (…) kochanków nadziejach” jest skonstruowany w podobny sposób. Opiera się na schemacie wyliczenia kolejnych sytuacji, zaczynając od: „czy to…”, potem następuje opis i końcowy wers puentujący całość:
„Czy to na balu w chwilach odpoczynku
Siędziesz, nim muzyk tańce zapowiedział,
Obaczysz próżne miejsce przy kominku,
Pomyślisz sobie: on tam ze mną siedział”.
Utwór „Do M***” został napisany jedenastozgłoskowcem ze stałą średniówką po piątej sylabie. W tekście poeta sięgnął po stwarzające efekt powtarzalności rymy krzyżowe, np.:
„(…) smutnym wyrokiem
(…) nadzieje,
(…) głębokiem,
(…)nasze dzieje...”.
Wśród środków poetyckiego wyrazu wymienić należy przede wszystkim opisowe epitety („cień (…) dłuższy”, „koło żałobne”, „grubszym kirem”), liryczne metafory („Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie, Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił”), wzmocnione wykrzyknikiem rozkaźniki („Precz!”).
strona: 1 2 3 4
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies