aa
aaaJesteÅ› w: Ostatni dzwonek -> Dwudziestolecie miedzywojenne
Że cnotą jest zlizywać pył
Z ateńskich ulic! Lub im powiedz,
Że cnotą jest w pęcherze dąć!
Å»e cnotÄ… jest - lać wodÄ™ w dzbany!”.
Wszelkie zabiegi, mające podtrzymać groteskowo-satyryczny nastrój wiersza prócz osiągnięcia tego celu potwierdzają także, iż, mimo zdziecinniałego zachowania, antyczny mędrzec dysponuje nadal błyskotliwym dowcipem i godnym pozazdroszczenia dystansem do rzeczywistości i do siebie.
Poza tym tekst jest zorganizowany pod względem rytmicznym, dzięki czemu przypomina melodyjną piosenkę, mruczaną pod nosem przez filozofującego pijaka.
CechÄ… formalnÄ… liryku Tuwima jest jego budowa. Opowieść o taÅ„czÄ…cych Sokratesie liczy osiem nieregularnych strof (I i III zwrotka to pięć wersów, II - sześć, IV i V – czternaÅ›cie, VI siedem linijek tekstu, najdÅ‚uższa VII – dwadzieÅ›cia trzy, a ostatnia - dwadzieÅ›cia jeden wersów).
strona: 1 2 3
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Sokrates tańczący - analiza
Że cnotą jest zlizywać pył
Z ateńskich ulic! Lub im powiedz,
Że cnotą jest w pęcherze dąć!
Å»e cnotÄ… jest - lać wodÄ™ w dzbany!”.
Wszelkie zabiegi, mające podtrzymać groteskowo-satyryczny nastrój wiersza prócz osiągnięcia tego celu potwierdzają także, iż, mimo zdziecinniałego zachowania, antyczny mędrzec dysponuje nadal błyskotliwym dowcipem i godnym pozazdroszczenia dystansem do rzeczywistości i do siebie.
Poza tym tekst jest zorganizowany pod względem rytmicznym, dzięki czemu przypomina melodyjną piosenkę, mruczaną pod nosem przez filozofującego pijaka.
CechÄ… formalnÄ… liryku Tuwima jest jego budowa. Opowieść o taÅ„czÄ…cych Sokratesie liczy osiem nieregularnych strof (I i III zwrotka to pięć wersów, II - sześć, IV i V – czternaÅ›cie, VI siedem linijek tekstu, najdÅ‚uższa VII – dwadzieÅ›cia trzy, a ostatnia - dwadzieÅ›cia jeden wersów).
strona: 1 2 3
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies