aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Dwudziestolecie miedzywojenne
Nawiązujący do renesansowego cyklu dziewiętnastu „Trenów” Jana Kochanowskiego, będących wyrazem tęsknoty za przedwcześnie zmarłą dwuipółletnią córkę Urszulkę, utwór Bolesława Leśmiana ukazał się w trzecim zbiorze autora, „Napój cienisty” z 1936 roku.
Międzywojenny autor odnosi się w nim do wiersza powstałego ponad czterysta lat wcześniej, kończącego żałobny cykl dzieł Jana z Czarnolasu. Prócz odczytania go jako głos w sprawie polemiki filozoficznej z Kochanowskim, „Urszula Kochanowska” jest także wyrazem osobistych poglądów Leśmiana na śmierć i życie pozagrobowe, czyli kwestie występujące w pierwszych tekstach kultury, aż do czasów współczesnych (na przykład biblijna „Księga Hioba”, średniowieczna „Legenda o św. Aleksym”, „Kwiatki św. Franciszka”, „Lament świętokrzyski”, „Bogurodzica”, renesansowe liryki Jana Kochanowskiego – „Czego chcesz od nas, Panie”; „Treny”; „Psałterz Dawidów”, Mickiewiczowskie „Dziady, cz. III”, modernistyczne hymny Jana Kasprowicza – „Dies irae”; „Święty Boże”, „Święty Mocny” czy opowiadanie Stefana Żeromskiego „Rozdziobią nas kruki, wrony…”, Miłoszowska „Piosenka o końcu świata” czy „Sprawozdanie z raju” Zbigniewa Herberta).
Innym tekstem Leśmiana, podejmującym ten wątek, jest wiersz „Trupięgi”. W obu lirykach:
„Śmierć nie ma nic wspólnego z wyobrażeniami chrześcijańskimi. Niebo w poezji Leśmiana jest puste „(…) po śmierci w niebios przybyłem pustkowie” – mówi Urszula. Okazuje się, że marzeniem dziecka jest rzeczywistość ziemska. Ma możność obcowania z tajemnicą świata (Bogiem), ale oczekiwanie na rodziców okazuje się czymś ważniejszym. W „Trupięgach” również poddaje w wątpliwość sens potocznych wyobrażeń religijnych, operuje kategoriami ziemskimi, laickimi i głęboko humanistycznymi” („Oryginalność poezji Bolesława Leśmiana”, Teresa Bojczewska, „Od starożytności do współczesności. Wybrane tematy z języka polskiego”, Warszawa 1996, s. 137-139).
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Urszula Kochanowska - geneza
Nawiązujący do renesansowego cyklu dziewiętnastu „Trenów” Jana Kochanowskiego, będących wyrazem tęsknoty za przedwcześnie zmarłą dwuipółletnią córkę Urszulkę, utwór Bolesława Leśmiana ukazał się w trzecim zbiorze autora, „Napój cienisty” z 1936 roku.
Międzywojenny autor odnosi się w nim do wiersza powstałego ponad czterysta lat wcześniej, kończącego żałobny cykl dzieł Jana z Czarnolasu. Prócz odczytania go jako głos w sprawie polemiki filozoficznej z Kochanowskim, „Urszula Kochanowska” jest także wyrazem osobistych poglądów Leśmiana na śmierć i życie pozagrobowe, czyli kwestie występujące w pierwszych tekstach kultury, aż do czasów współczesnych (na przykład biblijna „Księga Hioba”, średniowieczna „Legenda o św. Aleksym”, „Kwiatki św. Franciszka”, „Lament świętokrzyski”, „Bogurodzica”, renesansowe liryki Jana Kochanowskiego – „Czego chcesz od nas, Panie”; „Treny”; „Psałterz Dawidów”, Mickiewiczowskie „Dziady, cz. III”, modernistyczne hymny Jana Kasprowicza – „Dies irae”; „Święty Boże”, „Święty Mocny” czy opowiadanie Stefana Żeromskiego „Rozdziobią nas kruki, wrony…”, Miłoszowska „Piosenka o końcu świata” czy „Sprawozdanie z raju” Zbigniewa Herberta).
Innym tekstem Leśmiana, podejmującym ten wątek, jest wiersz „Trupięgi”. W obu lirykach:
„Śmierć nie ma nic wspólnego z wyobrażeniami chrześcijańskimi. Niebo w poezji Leśmiana jest puste „(…) po śmierci w niebios przybyłem pustkowie” – mówi Urszula. Okazuje się, że marzeniem dziecka jest rzeczywistość ziemska. Ma możność obcowania z tajemnicą świata (Bogiem), ale oczekiwanie na rodziców okazuje się czymś ważniejszym. W „Trupięgach” również poddaje w wątpliwość sens potocznych wyobrażeń religijnych, operuje kategoriami ziemskimi, laickimi i głęboko humanistycznymi” („Oryginalność poezji Bolesława Leśmiana”, Teresa Bojczewska, „Od starożytności do współczesności. Wybrane tematy z języka polskiego”, Warszawa 1996, s. 137-139).
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies
