aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Dwudziestolecie miedzywojenne
Aby w pełni zrozumieć innowacyjność poezji Leopolda Staffa, należy przyjrzeć się w równym stopniu jej warstwie tematycznej, co i językowej.
Sięgając po jeden z najstarszych i najbardziej sformalizowanych gatunków, czyli sonet, poeta skrócił dystans i zminimalizował bariery dzielące antyczne pomysły na realizację utworów poetyckich z aktualnymi w jego epoce problemami, których rozwiązanie znaczyło często przykucie uwagi społeczeństwa.
Taki zabieg Staff zrealizował podczas prac nad wierszem „Kartoflisko”. Utwór, pretendujący pod względem formalnym do bycia sonetem (podział na dwie czterowersowe strofy o powtarzających się rymach ABAB ABAB lub ABBA ABBA oraz dwie tercyny o odmiennych rymach CDC DCD lub CDE CDE, zawierające najpierw część opisowo-narracyjną, a później refleksyjno-liryczną), nie realizuje jego założeń. Pozbawienie go części refleksyjnej było zabiegiem dokładnie przeanalizowanym przez Staffa, który nie chciał narzucać jakiejkolwiek odautorskiej interpretacji czy cienia wartościowania, pozostawiając tą funkcję czytelnikom.
Analizując warstwę artystyczną wiersza, widać cechy podobne do wielu innych dzieł poety: krótka forma nie pociąga za sobą mierności środków poetyckiego wyrazu. Tych w „Kartoflisku” jest aż nadmiar:
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Kartoflisko - analiza
Aby w pełni zrozumieć innowacyjność poezji Leopolda Staffa, należy przyjrzeć się w równym stopniu jej warstwie tematycznej, co i językowej.
Sięgając po jeden z najstarszych i najbardziej sformalizowanych gatunków, czyli sonet, poeta skrócił dystans i zminimalizował bariery dzielące antyczne pomysły na realizację utworów poetyckich z aktualnymi w jego epoce problemami, których rozwiązanie znaczyło często przykucie uwagi społeczeństwa.
Taki zabieg Staff zrealizował podczas prac nad wierszem „Kartoflisko”. Utwór, pretendujący pod względem formalnym do bycia sonetem (podział na dwie czterowersowe strofy o powtarzających się rymach ABAB ABAB lub ABBA ABBA oraz dwie tercyny o odmiennych rymach CDC DCD lub CDE CDE, zawierające najpierw część opisowo-narracyjną, a później refleksyjno-liryczną), nie realizuje jego założeń. Pozbawienie go części refleksyjnej było zabiegiem dokładnie przeanalizowanym przez Staffa, który nie chciał narzucać jakiejkolwiek odautorskiej interpretacji czy cienia wartościowania, pozostawiając tą funkcję czytelnikom.
Analizując warstwę artystyczną wiersza, widać cechy podobne do wielu innych dzieł poety: krótka forma nie pociąga za sobą mierności środków poetyckiego wyrazu. Tych w „Kartoflisku” jest aż nadmiar:
- epitety: „jesiennym kapuśniakiem”, „wrony w żałobnym zespole”, „skrzydeł czarne parasole”, „cierpliwym mozole”, „barwistym wełniakiem”, „ziemniaczane pole”, „miękkiej ziemi”, „schylone najmitki”, „zeschłych badyli”, „płytkich korzeni”, „krągłe bulwy”, „ceber głęboki”;
- metafory: „Rozpinając swych skrzydeł czarne parasole”;
- porównania: „Zbierają krągłe bulwy, jak jaja spod kwoki”, „Co głucho grzmią jak bębny na odmarsz jesieni”.
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies
