aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Dwudziestolecie miedzywojenne
Wśród środków poetyckich można jeszcze wyróżnić epitety („Boża łaska”; „rozkwitłe ziele”; „stęsknieni rodzice”; „suknia najróżowsza”; „sen wieczny”; „pierwsza roznieca”), porównania („dom kubek w kubek, jak nasz – Czarnoleski”; „Zbliż się do mnie Urszulo! Poglądasz jak żywa...!”) i przenośnie („Wiatr po niebie dzwoni!”).
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Urszula Kochanowska - analiza
- „poglądasz” („Zbliż się do mnie, Urszulo! Poglądasz, jak żywa...”) zamiast dzisiejszego „wyglądasz”,
- „straszno” („I sprzęty i donice rozkwitłego ziela / Tak podobne, aż oczom straszno od wesela!”) zamiast „strasznie”,
- „patrzał” („Bóg długo patrzał na mnie i głaskał po głowie”) to dzisiejszy czasownik „patrzył”,
- „dla cię” („Zrobię dla cię, co zechcesz, byś była szczęśliwa”), czyli współczesne wyrażenie „dla ciebie”,
- „w nieb” („Zrób tak, Boże - szepnęłam - by w nieb Twoich krasie / Wszystko było tak samo, jak tam - w Czarnolasie!”),
- „zlękniona” („I umilkłam zlękniona i oczy unoszę”),
- „przyoblekam” („I w suknię najróżowszą ciało przyoblekam”),
- „roznietą” („Już świt pierwszą roznietą złoci się po ścianie”).
Wśród środków poetyckich można jeszcze wyróżnić epitety („Boża łaska”; „rozkwitłe ziele”; „stęsknieni rodzice”; „suknia najróżowsza”; „sen wieczny”; „pierwsza roznieca”), porównania („dom kubek w kubek, jak nasz – Czarnoleski”; „Zbliż się do mnie Urszulo! Poglądasz jak żywa...!”) i przenośnie („Wiatr po niebie dzwoni!”).
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies
