JesteÅ› w: Ostatni dzwonek -> Dwudziestolecie miedzywojenne
Ze wzglÄ™du na polityczne rozbieżnoÅ›ci (żagarystom zarzucano komunizm) w maju 1932 roku żagaryÅ›ci opuszczajÄ… „SÅ‚owo” - wychodzi pierwszy numer „Pionów” przy „Kurierze WileÅ„skim” (red. Kazimierz Okulicz). W „Pionach” czÅ‚onkowie redakcji podjÄ™li próbÄ™ „skonstruowania logicznej caÅ‚oÅ›ci programu spoÅ‚ecznego we wszystkich jego przejawach”. Zjawiska artystyczne oceniali z perspektywy zasad spoÅ‚ecznego podziaÅ‚u pracy i ekonomiki funkcjonowania caÅ‚ego spoÅ‚eczeÅ„stwa. Po piÄ™ciu numerach (od maja do grudnia 1932 roku) redaktorzy usamodzielniajÄ… siÄ™ i wraz z grupÄ… „Smuga” wydajÄ… niezależne pismo o pierwotnym tytule od listopada 1933 do marca 1934 roku (4 numery, dwa ostatnie podwójne). Rezygnacja z wydawania pisma nie oznacza kresu wspólnej dziaÅ‚alnoÅ›ci poetów. SÅ‚abnÄ…ce wiÄ™zy grupowe zostajÄ… zastÄ…pione przez powiÄ…zania w ramach wiÄ™kszej formacji zwanej DrugÄ… AwangardÄ…. O przejÅ›ciu Å»agarów do historii zadecydowaÅ‚y przede wszystkim późniejsze wiersze katastroficzne MiÅ‚osza, Zagórskiego i Rymkiewicza.
Druga Awangarda – nazwa zbiorcza grup i kierunków poetyckich, które w drugiej poÅ‚owie okresu miÄ™dzywojennego ksztaÅ‚towaÅ‚y siÄ™ w nawiÄ…zaniu – częściowo akceptujÄ…cym, a częściowo polemicznym – do doÅ›wiadczeÅ„ awangardy krakowskiej; najbardziej znaczÄ…ce w tym okresie zjawiska to twórczość Czechowicza oraz dokonania wileÅ„skiej grupy Å»agary. Druga awangarda odrzucaÅ‚a racjonalistyczny Å›wiatopoglÄ…d swoich poprzedników, ich zaufanie do nowoczesnej cywilizacji technicznej; kwestionowaÅ‚a idee rygoru konstrukcyjnego i poÅ›rednioÅ›ci w poezji, w poezji główny akcent zostaÅ‚ przesuniÄ™ty na wyobraźniÄ™. OpowiadaÅ‚a siÄ™ za lirykÄ… wizjonerskÄ…, wprowadziÅ‚a wÄ…tki katastroficzne, nawiÄ…zywaÅ‚a do tradycji romantycznych (zwÅ‚aszcza późnego SÅ‚owackiego). Ich doÅ›wiadczenia stanowiÅ‚y istotny punkt odniesienia poetów lat okupacji (K. BaczyÅ„ski, T. Gajcy).
Poetyckie tomy żagarystów:
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Powstanie i rozwój „Å»agarów”
Autor: Jakub RudnickiZe wzglÄ™du na polityczne rozbieżnoÅ›ci (żagarystom zarzucano komunizm) w maju 1932 roku żagaryÅ›ci opuszczajÄ… „SÅ‚owo” - wychodzi pierwszy numer „Pionów” przy „Kurierze WileÅ„skim” (red. Kazimierz Okulicz). W „Pionach” czÅ‚onkowie redakcji podjÄ™li próbÄ™ „skonstruowania logicznej caÅ‚oÅ›ci programu spoÅ‚ecznego we wszystkich jego przejawach”. Zjawiska artystyczne oceniali z perspektywy zasad spoÅ‚ecznego podziaÅ‚u pracy i ekonomiki funkcjonowania caÅ‚ego spoÅ‚eczeÅ„stwa. Po piÄ™ciu numerach (od maja do grudnia 1932 roku) redaktorzy usamodzielniajÄ… siÄ™ i wraz z grupÄ… „Smuga” wydajÄ… niezależne pismo o pierwotnym tytule od listopada 1933 do marca 1934 roku (4 numery, dwa ostatnie podwójne). Rezygnacja z wydawania pisma nie oznacza kresu wspólnej dziaÅ‚alnoÅ›ci poetów. SÅ‚abnÄ…ce wiÄ™zy grupowe zostajÄ… zastÄ…pione przez powiÄ…zania w ramach wiÄ™kszej formacji zwanej DrugÄ… AwangardÄ…. O przejÅ›ciu Å»agarów do historii zadecydowaÅ‚y przede wszystkim późniejsze wiersze katastroficzne MiÅ‚osza, Zagórskiego i Rymkiewicza.
Druga Awangarda – nazwa zbiorcza grup i kierunków poetyckich, które w drugiej poÅ‚owie okresu miÄ™dzywojennego ksztaÅ‚towaÅ‚y siÄ™ w nawiÄ…zaniu – częściowo akceptujÄ…cym, a częściowo polemicznym – do doÅ›wiadczeÅ„ awangardy krakowskiej; najbardziej znaczÄ…ce w tym okresie zjawiska to twórczość Czechowicza oraz dokonania wileÅ„skiej grupy Å»agary. Druga awangarda odrzucaÅ‚a racjonalistyczny Å›wiatopoglÄ…d swoich poprzedników, ich zaufanie do nowoczesnej cywilizacji technicznej; kwestionowaÅ‚a idee rygoru konstrukcyjnego i poÅ›rednioÅ›ci w poezji, w poezji główny akcent zostaÅ‚ przesuniÄ™ty na wyobraźniÄ™. OpowiadaÅ‚a siÄ™ za lirykÄ… wizjonerskÄ…, wprowadziÅ‚a wÄ…tki katastroficzne, nawiÄ…zywaÅ‚a do tradycji romantycznych (zwÅ‚aszcza późnego SÅ‚owackiego). Ich doÅ›wiadczenia stanowiÅ‚y istotny punkt odniesienia poetów lat okupacji (K. BaczyÅ„ski, T. Gajcy).
Poetyckie tomy żagarystów:
- „Poemat o czasie zastygÅ‚ym” Cz. MiÅ‚osz, 1933
- „Antologia poezji spoÅ‚ecznej” Cz. MiÅ‚osz i Z. Folejewski, 1933
- „Po omacku” T. Bujnicki, 1933
- „Ostrze mostu” J. Zagórski, 1933
- „Wczoraj powrót” J. Putrament, 1935
- „Tropiciel” A. Rymkiewicz, 1935
- „Trzy zimy” Cz. MiÅ‚osz 1936
- „W poÅ‚owie drogi” T. Bujnicki, 1937
- „Wyprawy” J. Zagórski, 1937
- „Droga leÅ›na” J. Putrament, 1938
- „Potoki” A. Rymkiewicz, 1938
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies