aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Współczesność
Prawdziwi ludzie są z krwi i kości, nie składają się wyłącznie z zalet i pięknych ideałów, ale głównie z wad i przyziemnych potrzeb. Prawdziwi ludzie posiadają skazy, które decydują o ich człowieczeństwie, dopełniają ich piękno. Prawdziwi ludzie żyją pełnią życia, w każdym jego aspekcie. Prawdziwi ludzie nie są czyści. Prawdziwi ludzie są brudni.
Wiersz „Czyści” jest nieregularny pod wieloma względami. Składa się z trzech strof, z których pierwsza jest cztero-, a pozostałe dwie pięciowersowe. Ciężko określić schemat rymów, ponieważ występują one dość rzadko w utworze. Można powiedzieć, że dzieło Grochowiaka zawiera elementy wiersza białego. Zupełnie tak, jak w postawionej w wierszu tezie, iż niedoskonałość uzupełnia doskonałość, niektóre wersy kończą się rymem, a niektóre nie. Rymy występują w dwóch ostatnich wersach pierwszej strofy (prześwietlać – udręczać), a także w ostatnim drugiej, pierwszym i ostatnim wersie trzeciej strofy (mysi – wymyci – cisi).
Warstwę artystyczną „Czystych” tworzą takie środki jak epitety („najbogatsze formy”, „ściany kostnicowe”, „zapach mysi”), metafory („krwiobiegu słów”, „zziębłość posągów”, „ludzie tak wymyci”), ożywienia („ona ukleja najbogatsze formy”, „wkłada zapach mysi”). Jeśli chodzi o typ liryki w „Czystych”, to jest ona bezpośrednia, personalna, o czym świadczy pierwszy wers „Wolę brzydotę”. Widać w nim, że jest to osobiste wyznanie podmiotu lirycznego, utożsamianego z samym poetą.
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Czyści - analiza i interpretacja
Prawdziwi ludzie są z krwi i kości, nie składają się wyłącznie z zalet i pięknych ideałów, ale głównie z wad i przyziemnych potrzeb. Prawdziwi ludzie posiadają skazy, które decydują o ich człowieczeństwie, dopełniają ich piękno. Prawdziwi ludzie żyją pełnią życia, w każdym jego aspekcie. Prawdziwi ludzie nie są czyści. Prawdziwi ludzie są brudni.
Wiersz „Czyści” jest nieregularny pod wieloma względami. Składa się z trzech strof, z których pierwsza jest cztero-, a pozostałe dwie pięciowersowe. Ciężko określić schemat rymów, ponieważ występują one dość rzadko w utworze. Można powiedzieć, że dzieło Grochowiaka zawiera elementy wiersza białego. Zupełnie tak, jak w postawionej w wierszu tezie, iż niedoskonałość uzupełnia doskonałość, niektóre wersy kończą się rymem, a niektóre nie. Rymy występują w dwóch ostatnich wersach pierwszej strofy (prześwietlać – udręczać), a także w ostatnim drugiej, pierwszym i ostatnim wersie trzeciej strofy (mysi – wymyci – cisi).
Warstwę artystyczną „Czystych” tworzą takie środki jak epitety („najbogatsze formy”, „ściany kostnicowe”, „zapach mysi”), metafory („krwiobiegu słów”, „zziębłość posągów”, „ludzie tak wymyci”), ożywienia („ona ukleja najbogatsze formy”, „wkłada zapach mysi”). Jeśli chodzi o typ liryki w „Czystych”, to jest ona bezpośrednia, personalna, o czym świadczy pierwszy wers „Wolę brzydotę”. Widać w nim, że jest to osobiste wyznanie podmiotu lirycznego, utożsamianego z samym poetą.
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies