aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Współczesność
„Pieśń o Stefanie Starzyńskim” Jana Lechonia została zadedykowana prezydentowi Warszawy z lat 1934-1939 oraz miastu, którym tak inteligentnie i z oddaniem rządził. Sprawowanie przez niego tego wysokiego urzędu przypadło na trudne lata w historii kraju – niemiecką agresję. Gdy nasi sąsiedzi zaatakowali stolicę, Starzyński sprzeciwił się propagowanemu przez innych urzędników opuszczeniu miasta i ukryciu się za granicą. Mając na celu sprawowanie swej funkcji do końca, bohater liryku w ciągu kilku godzin od ataku objął stanowisko komisarza cywilnego przy Dowództwie Obrony Warszawy.
Od tej chwili ten popularyzator stolicy w innych miastach Europy, wizjoner w dziedzinie jej rozwoju i umacniania silnej pozycji w środkowo-wschodniej części mapy kontynentu dał się poznać jako organizator buntu przeciw militarnej agresji wroga. Warszawiacy przez kilka wrześniowych tygodni mogli wsłuchiwać się wieczorami w jego radiowe przemówienia, pełne wiary w zwycięstwo i szybką ewakuację Niemców. To w czasie ostatniej z takich mów - 27 września 1939 roku - Starzyński podzielił się ze słuchaczami swoim największym marzeniem:
„Chciałem, by Warszawa była wielka. Ja i moi współpracownicy kreśliliśmy plany wielkiej Warszawy przyszłości. I Warszawa jest wielka. Prędzej to nastąpiło, niż przypuszczaliśmy. I choć tam, gdzie miały być parki, dziś są barykady, choć płoną nasze biblioteki, choć palą się szpitale, Warszawa, broniąca honoru Polski, jest dziś u szczytu swej wielkości i sławy! (…) Nie za lat pięćdziesiąt, nie za sto, lecz dziś Warszawa broniąca honoru Polski jest u szczytu swej wielkości i sławy”.
Prezydent został aresztowany pod koniec października 1939 roku. Głównym zarzutem była „działalność podziemna”, poparta dowodami na tworzenie struktur podziemnej administracji. Spędziwszy kilka dni w warszawskim Pawiaku, został odtransportowany najpierw do Moabitu w Berlinie, a potem do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie według wielu źródeł został zamordowany 17 października 1943 roku.
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Pieśń o Stefanie Starzyńskim - geneza
„Pieśń o Stefanie Starzyńskim” Jana Lechonia została zadedykowana prezydentowi Warszawy z lat 1934-1939 oraz miastu, którym tak inteligentnie i z oddaniem rządził. Sprawowanie przez niego tego wysokiego urzędu przypadło na trudne lata w historii kraju – niemiecką agresję. Gdy nasi sąsiedzi zaatakowali stolicę, Starzyński sprzeciwił się propagowanemu przez innych urzędników opuszczeniu miasta i ukryciu się za granicą. Mając na celu sprawowanie swej funkcji do końca, bohater liryku w ciągu kilku godzin od ataku objął stanowisko komisarza cywilnego przy Dowództwie Obrony Warszawy.
Od tej chwili ten popularyzator stolicy w innych miastach Europy, wizjoner w dziedzinie jej rozwoju i umacniania silnej pozycji w środkowo-wschodniej części mapy kontynentu dał się poznać jako organizator buntu przeciw militarnej agresji wroga. Warszawiacy przez kilka wrześniowych tygodni mogli wsłuchiwać się wieczorami w jego radiowe przemówienia, pełne wiary w zwycięstwo i szybką ewakuację Niemców. To w czasie ostatniej z takich mów - 27 września 1939 roku - Starzyński podzielił się ze słuchaczami swoim największym marzeniem:
„Chciałem, by Warszawa była wielka. Ja i moi współpracownicy kreśliliśmy plany wielkiej Warszawy przyszłości. I Warszawa jest wielka. Prędzej to nastąpiło, niż przypuszczaliśmy. I choć tam, gdzie miały być parki, dziś są barykady, choć płoną nasze biblioteki, choć palą się szpitale, Warszawa, broniąca honoru Polski, jest dziś u szczytu swej wielkości i sławy! (…) Nie za lat pięćdziesiąt, nie za sto, lecz dziś Warszawa broniąca honoru Polski jest u szczytu swej wielkości i sławy”.
Prezydent został aresztowany pod koniec października 1939 roku. Głównym zarzutem była „działalność podziemna”, poparta dowodami na tworzenie struktur podziemnej administracji. Spędziwszy kilka dni w warszawskim Pawiaku, został odtransportowany najpierw do Moabitu w Berlinie, a potem do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie według wielu źródeł został zamordowany 17 października 1943 roku.
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies