aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Współczesność
„Biegając u ścian domów i u bram przedsieni,
Kotów gromada swawolna,
Z uchem na czatach, albo na kształt drogich cieni
Towarzyszyła nam z wolna” - Charles Baudelaire, „Wyznanie”;
„A kiedy się bezbożną tą znudzę zabawą,
Położę na nim dłoń swą mocną, choć bezsilną,
I harpią swych paznokci bezlitośnie krwawą
Do serca jego drogę znajdę nieomylną.
I jak omdlałe ptaszę, co drżąc się szamota,
Wydrę mu z łona serce jeszcze krwią bijące,
I, ażeby nakarmić miłego mi kota,
Z pogardą mu i śmiechem na ziemię je strącę” - Charles Baudelaire, „Błogosławieństwo”;
„Co dzień rodziły na świat dzieci jej potworne,
Chciałbym u stóp olbrzymki pięknej, białośnieżnej,
Żyć jak u stóp królewny młody kot lubieżny” - Charles Baudelaire, „Olbrzymka”;
„Mój kot szuka barłogu na ziemi kamiennej,
Dygocząc chudym ciałem, które świerzba dręczy” - Charles Baudelaire, „Spleen”;
Prócz motywu kota, Szymborska sięgnęła po temat samotności – jeden z najczęściej eksploatowanych w literaturze polskiej (Stefan Żeromski „Ludzie bezdomni”, Maria Kuncewiczowa „Cudzoziemka”, Jan Kochanowski „Treny’; Juliusz Słowacki „Hymn”; Cyprian Kamil Norwid „Moja piosnka (II)”; Bolesław Prus „Lalka”; Gustaw Herling-Grudziński „Wieża”; Anna Świrszczyńska „Samotność ludzi wysokich”) i światowej (Gabriel Garcia Márquez „Sto lat samotności”, Daniel Defoe „Przypadki Robinsona Crusoe” czy Johann Wolfgang Goethe i jego „Faust”).
Wiersz „Kot w pustym mieszkaniu” został opublikowany w tomie „Koniec i początek” z 1993 roku.
strona: 1 2 3
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Kot w pustym mieszkaniu - geneza
„Biegając u ścian domów i u bram przedsieni,
Kotów gromada swawolna,
Z uchem na czatach, albo na kształt drogich cieni
Towarzyszyła nam z wolna” - Charles Baudelaire, „Wyznanie”;
„A kiedy się bezbożną tą znudzę zabawą,
Położę na nim dłoń swą mocną, choć bezsilną,
I harpią swych paznokci bezlitośnie krwawą
Do serca jego drogę znajdę nieomylną.
I jak omdlałe ptaszę, co drżąc się szamota,
Wydrę mu z łona serce jeszcze krwią bijące,
I, ażeby nakarmić miłego mi kota,
Z pogardą mu i śmiechem na ziemię je strącę” - Charles Baudelaire, „Błogosławieństwo”;
„Co dzień rodziły na świat dzieci jej potworne,
Chciałbym u stóp olbrzymki pięknej, białośnieżnej,
Żyć jak u stóp królewny młody kot lubieżny” - Charles Baudelaire, „Olbrzymka”;
„Mój kot szuka barłogu na ziemi kamiennej,
Dygocząc chudym ciałem, które świerzba dręczy” - Charles Baudelaire, „Spleen”;
Prócz motywu kota, Szymborska sięgnęła po temat samotności – jeden z najczęściej eksploatowanych w literaturze polskiej (Stefan Żeromski „Ludzie bezdomni”, Maria Kuncewiczowa „Cudzoziemka”, Jan Kochanowski „Treny’; Juliusz Słowacki „Hymn”; Cyprian Kamil Norwid „Moja piosnka (II)”; Bolesław Prus „Lalka”; Gustaw Herling-Grudziński „Wieża”; Anna Świrszczyńska „Samotność ludzi wysokich”) i światowej (Gabriel Garcia Márquez „Sto lat samotności”, Daniel Defoe „Przypadki Robinsona Crusoe” czy Johann Wolfgang Goethe i jego „Faust”).
Wiersz „Kot w pustym mieszkaniu” został opublikowany w tomie „Koniec i początek” z 1993 roku.
strona: 1 2 3
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies
