aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Współczesność
Realizacją historii o mitycznej Atlantydzie, przeznaczoną dla widzów dorosłych, jest amerykańsko-kanadyjski serial science-fiction z 2004 roku - „Gwiezdne wrota: Atlantyda”, wyreżyserowany przez trio: Andy Mikita, David Winning, Martin Wood.
Wątek Atlantydy przedostał się nawet do gier komputerowych (np. „Indiana Jones and the Fate of Atlantis” z 1992 roku czy seria gier przygodowych „Atlantis, Golden Sun: The Lost Age” na Game Boy Advance).
Przejawem aktualności Atlantydy w masowej kulturze są także teksty piosenek, w których autorzy wplątują motyw zaginionej krainy w rozważania o samotności czy poszukiwaniu miłości:
„Ludzie to miliard wysp
Samotnych do cna
Podobny swój los
Przędą co dnia
Atlantyda czułych serc znika już,
Jeszcze dzień, jeszcze dwa...
(…)” – fragment utworu śpiewanego przez Michała Bajora.
„Szukam miejsca, w którym mógłbym żagiel marzeń swoich rozpiąć.
Szukam Atlantydy, gdzieś za siódmym morzem jest
Takie miejsce dla mnie, gdzie nie musiałbym dorosnąć,
Moja Atlantyda - gdzie to jest?
Moja Atlantyda - gdzie to jest?
Moja Atlantyda - gdzie to jest?” – refren znanej żeglarskiej piosenki.
„Kolorowe neony, światła aut, cisza bram
Zaciemnione witryny jak świątynie bogów dnia
Nocny bar jest jak Atlantyda łez
Idę sam, zanim noc się spotka z dniem
Nigdy nie powiem ci, nie powiem ci
Jak to jest, kiedy nocą włóczę się (x2)
Nie powiem ci…” - Wilki i ich „Atlantyda łez”.
Przy okazji przytoczenia kilku przykładów muzycznych aranżacji wątku Atlantydy należy wspomnieć, iż tekst Wisławy Szymborskiej zainspirował Grzegorza Turnaua do skomponowania muzyki. Jego poetycką piosenkę kończą słowa:
„Czy było komu kochać - kogo?
Czy było komu walczyć – z kim?
Działo się wszystko albo nic
Tam albo nie tam.
Tam albo nie tam.
Tam albo nie...
Tam!”
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Atlantyda - geneza
Realizacją historii o mitycznej Atlantydzie, przeznaczoną dla widzów dorosłych, jest amerykańsko-kanadyjski serial science-fiction z 2004 roku - „Gwiezdne wrota: Atlantyda”, wyreżyserowany przez trio: Andy Mikita, David Winning, Martin Wood.
Wątek Atlantydy przedostał się nawet do gier komputerowych (np. „Indiana Jones and the Fate of Atlantis” z 1992 roku czy seria gier przygodowych „Atlantis, Golden Sun: The Lost Age” na Game Boy Advance).
Przejawem aktualności Atlantydy w masowej kulturze są także teksty piosenek, w których autorzy wplątują motyw zaginionej krainy w rozważania o samotności czy poszukiwaniu miłości:
„Ludzie to miliard wysp
Samotnych do cna
Podobny swój los
Przędą co dnia
Atlantyda czułych serc znika już,
Jeszcze dzień, jeszcze dwa...
(…)” – fragment utworu śpiewanego przez Michała Bajora.
„Szukam miejsca, w którym mógłbym żagiel marzeń swoich rozpiąć.
Szukam Atlantydy, gdzieś za siódmym morzem jest
Takie miejsce dla mnie, gdzie nie musiałbym dorosnąć,
Moja Atlantyda - gdzie to jest?
Moja Atlantyda - gdzie to jest?
Moja Atlantyda - gdzie to jest?” – refren znanej żeglarskiej piosenki.
„Kolorowe neony, światła aut, cisza bram
Zaciemnione witryny jak świątynie bogów dnia
Nocny bar jest jak Atlantyda łez
Idę sam, zanim noc się spotka z dniem
Nigdy nie powiem ci, nie powiem ci
Jak to jest, kiedy nocą włóczę się (x2)
Nie powiem ci…” - Wilki i ich „Atlantyda łez”.
Przy okazji przytoczenia kilku przykładów muzycznych aranżacji wątku Atlantydy należy wspomnieć, iż tekst Wisławy Szymborskiej zainspirował Grzegorza Turnaua do skomponowania muzyki. Jego poetycką piosenkę kończą słowa:
„Czy było komu kochać - kogo?
Czy było komu walczyć – z kim?
Działo się wszystko albo nic
Tam albo nie tam.
Tam albo nie tam.
Tam albo nie...
Tam!”
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies