aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Współczesność
W wierszu odnajdziemy także charakterystyczną dla twórczości Szymborskiej, humorystyczną i zaskakującą puentę:
„UÅ›miechniÄ™ci, wpółobjÄ™ci,
Spróbujemy szukać zgody,
Choć różnimy się od siebie,
Jak dwie krople czystej wody”.
Porównanie bardzo podobnych osób zrywa z obecnym w całym tekście z kontrastowym zestawieniem jednostek i może mieć na celu zrównanie wszystkich ludzi, którzy są tacy sami bez względu na różniące ich problemy:
„O tym wierszu myÅ›li siÄ™ kategoriami potocznoÅ›ci, ale jest on, jeÅ›li tak można powiedzieć, jednym z najbardziej filozoficznych jej wierszy. Ostatnie sÅ‚owa tego wiersza to mistrzowsko sformuÅ‚owane uogólnienie dotyczÄ…ce poetki, czytelników, wszystkich ludzi we wszystkich epokach i miejscach. „Różnimy siÄ™ od siebie jak dwie krople czystej wody”. Ten zwrot wszedÅ‚ już bardzo do tradycji jÄ™zyka. Ona ciÄ…gle odkrywa cudowność w codziennoÅ›ci, jednostkÄ™ w wielkiej liczbie i codzienność w czymÅ›, co wszyscy uważajÄ… za nadzwyczajne” (W. Wantuch, „MiÅ‚ość na wieży Babel” [w:] „Wokół Szymborskiej”, pod red. B. Judkowiak, E. Nowickiej, B. Sienkiewicz, PoznaÅ„ 1996, s. 103).
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Nic dwa razy - interpretacja
W wierszu odnajdziemy także charakterystyczną dla twórczości Szymborskiej, humorystyczną i zaskakującą puentę:
„UÅ›miechniÄ™ci, wpółobjÄ™ci,
Spróbujemy szukać zgody,
Choć różnimy się od siebie,
Jak dwie krople czystej wody”.
Porównanie bardzo podobnych osób zrywa z obecnym w całym tekście z kontrastowym zestawieniem jednostek i może mieć na celu zrównanie wszystkich ludzi, którzy są tacy sami bez względu na różniące ich problemy:
„O tym wierszu myÅ›li siÄ™ kategoriami potocznoÅ›ci, ale jest on, jeÅ›li tak można powiedzieć, jednym z najbardziej filozoficznych jej wierszy. Ostatnie sÅ‚owa tego wiersza to mistrzowsko sformuÅ‚owane uogólnienie dotyczÄ…ce poetki, czytelników, wszystkich ludzi we wszystkich epokach i miejscach. „Różnimy siÄ™ od siebie jak dwie krople czystej wody”. Ten zwrot wszedÅ‚ już bardzo do tradycji jÄ™zyka. Ona ciÄ…gle odkrywa cudowność w codziennoÅ›ci, jednostkÄ™ w wielkiej liczbie i codzienność w czymÅ›, co wszyscy uważajÄ… za nadzwyczajne” (W. Wantuch, „MiÅ‚ość na wieży Babel” [w:] „Wokół Szymborskiej”, pod red. B. Judkowiak, E. Nowickiej, B. Sienkiewicz, PoznaÅ„ 1996, s. 103).
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies